Leliebollen sneller en milieuvriendelijker kweken in kas

Bovendien kan daarmee de productie van uitgangsmateriaal aanzienlijk worden versneld, blijkt uit onderzoek van de Business Unit Glastuinbouw & Bloembollen van Wageningen University & Research.

Leliekwekers produceren meestal hun eigen uitgangsmateriaal. Daarvoor gebruiken ze de schubben van oude bollen: daarop groeit vervolgens een nieuw bolletje. Een efficiënte methode, maar tevens een risicovolle. Ziekten en plagen blijven in stand. Daarom is het voor leliekwekers moeilijk lelies te kweken zonder gebruik te maken van gewasbeschermingsmiddelen.

Weefselkweek

In project Vitale lelieteelt is een 'eenrichtingssysteem' voor het vermeerderen van lelies onderzocht. Het uitgangsmateriaal wordt geproduceerd door weefselkweek en doorteelt in een kas. De schubben die daaruit voortkomen, worden ook in de kas doorgeteeld tot plantgoed. Het laatste jaar worden de bollen in het open veld verder gekweekt. Reden hiervoor is dat anders een kweker te veel kassen nodig heeft voor de totale productie.

De bollen komen dus minder in aanraking met mogelijke ziekten en plagen. Daardoor zijn minder gewasbeschermingsmiddelen nodig. Een ander voordeel is dat het productieproces aanzienlijk verkort wordt, tot globaal drie jaar in plaats van vier tot vijf jaar.

Hogere kosten terugverdiend

De hogere kosten vanwege het lange verblijf van de bollen in de kas worden daarmee voor een groot deel terugverdiend. En niet te vergeten: er zijn minder kwaliteitsproblemen door bijvoorbeeld virussen, bodemschimmels en aaltjes. 'Vitale lelieteelt' wordt gefinancierd door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.