Een droom komt uit: 'Ik melk eindelijk weer mijn eigen koeien'

Een modern melkveebedrijf met voldoende grond, een mooi koppel koeien en daarmee eigen melk met goede gehaltes leveren aan de zuivelfabriek. Dat was altijd al de droom van de 37-jarige Tjeerd-Sietze Kuiper uit het Friese Kolderwolde.

En als beoogd opvolger van het ouderlijk bedrijf had hij zijn toekomst ook al uitgestippeld. Maar door een verschil van inzicht maakte hij in 2019, na elf jaar, de keuze om uit de maatschap te stappen. 'Dat is zeker niet een keuze die je zomaar maakt', benadrukt Kuiper. 'Maar voor mij was het de juiste.'

'Als jonge ondernemer wil je door, stappen zetten, het bedrijf verder op- en uitbouwen', zegt Siglinda de Vries. 'Dan denk je niet aan uittreden uit de maatschap. Dat Tjeerd-Sietze uiteindelijk deze keuze maakte, was voor beide partijen een hard gelag', stelt zij.

'Soms moet je stappen zetten om weer nieuwe stappen te kunnen maken', weet Kuiper zelf als geen ander. 'Hoe lastig en tegenstrijdig dat ook kan zijn. Maar keuzes en de stappen die je in het kader daarvan maakt, kunnen nieuwe deuren openen en andere, nieuwe kansen bieden. Siglinda heeft mij daar altijd in gesteund.'

Nieuwe deuren geopend

En bij de keuze die Kuiper destijds maakte, opende inderdaad een nieuwe deur. In 2018, een jaar voordat hij uit de maatschap ging, trad hij als bedrijfsleider in dienst bij melkveehouder Gerwin Haumann in het Flevolandse Creil. 'Het ouderlijk bedrijf was te klein om met meerdere mensen op één erf te boeren', licht Kuiper toe. 'Daarom heb ik naast het werk op het eigen bedrijf altijd al buiten de deur gewerkt.'

Kuiper wilde ook buitenshuis tussen de koeien werken. 'Zodoende kwam ik bij Gerwin terecht', vertelt hij. In de tussenliggende jaren groeide het bedrijf van Haumann van 190 naar 265 melkkoeien, verdeeld over vier locaties. Haumann, die zelf geen bedrijfsopvolger heeft, zag de gedrevenheid en het ondernemerschap in Kuiper om een eigen melkveehouderij te bestieren.

Verrassende beslissing

'Het is voor iedereen die mij kent geen geheim dat een eigen melkveebedrijf altijd al mijn droom is geweest', zegt Kuiper met een lach op zijn gezicht. 'Ik snap heel goed dat mijn keuze om uit de maatschap te gaan dan ook als een verrassing kwam. Van jongs af aan ben ik al tussen de koeien te vinden. Ik wilde altijd boer zijn en heb die droom nog steeds. Het ondernemerschap, het boerenbestaan en het werken met je eigen melkvee is het allermooiste dat er is.'

Het is niet voor niets dat Kuiper altijd heeft gezegd dat hij ooit weer zijn eigen koeien gaat melken. 'Daarom hebben Siglinda en ik jaren eerder al een aantal keer bij melkveebedrijven in Denemarken gekeken. Maar emigratie was voor ons geen optie.'

Zijn vertrek uit de maatschap was ook voor Haumann een verrassing. 'Toen ik mijn verhaal met hem deelde, wilde hij met mij om tafel om het over de kansen binnen zijn bedrijf te hebben', vertelt Kuiper. 'Als een kans zich voordoet, gaan we onderzoeken hoe we jou weer boer kunnen maken', waren de betekenisvolle woorden van Haumann.

Langjarig proces

'Het was een langjarig proces waarin meerdere mogelijkheden werden onderzocht', legt Kuiper uit. 'Hoewel er actie was, duurde het proces lang. Er was nog weinig vooruitzicht. Siglinda en ik wilden ook door. Daarom keken wij samen naar andere mogelijkheden.'

In de tussentijd nam De Vries, boerendochter en fokkerijliefhebber, een goedlopend ki-bedrijf over in Zuidwest-Friesland. Ze heeft daar tien man in dienst. 'Vanuit K.I. service Z.W. Friesland doen wij fokkerijadvies, onafhankelijke spermaverkoop en vruchtbaarheidsbegeleiding. Daarnaast importeer ik met mijn tweede bedrijf SIG Line – een eenmanszaak – sperma van Belgisch Blauw-, Black Angus- en Speckle Park-stieren uit Ierland.'

De urgentie van een geschikte locatie waar ruimte was voor het ki-bedrijf en het Speckle Park-vleesvee dat het stel wilde gaan opfokken, werd steeds groter. 'Zodoende kochten wij een woonboerderij met twee ligboxenstallen en 5 hectare grond in Kolderwolde', vertelt De Vries.

Toen de verbouwing van hun woonboerderij in volle gang was, diende zich een concrete kans in de melkveesector aan. 'Gerwin verkocht land voor zonnepanelen en wilde herinvesteren. Hij kwam met het idee om voor mij en Siglinda een bestaand melkveebedrijf over te nemen. Een gouden kans', zegt Kuiper.

'De afspraak die wij hebben gemaakt, is dat ik vijf jaar bedrijfsleider blijf op zijn bedrijf in Creil. En dat wij de investering in het melkveebedrijf dat hij voor ons voorfinanciert binnen de afgesproken termijn terugbetalen.' Met dit soort afspraken waren de samenwerkende partijen eerder al ver gekomen bij een stoppend melkveebedrijf in Rutten. 'Maar dat ging uiteindelijk niet door', blikt Kuiper terug.

Binnen de familie

'Kort nadat wij naar Kolderwolde verhuisden, kwamen in Warns – zo'n 6 kilometer verderop – maar liefst drie melkveebedrijven te koop. Bij een daarvan bleven we aan tafel zitten.' Het toeval wil dat Kuipers oma op die boerderij is geboren. 'Dat maakt het extra bijzonder. De voormalige eigenaren van dit bedrijf, Yke en Dieuwke Valk, hebben jarenlang op deze locatie geboerd en zijn ver weg familie van mij. We treffen elkaar weleens op familiedagen. Het had zo moeten zijn.'

Sinds november boert het stel dan eindelijk op hun eigen melkveebedrijf in Warns. 'Dat gaat heel mooi', concludeert de trotse Kuiper. De jonge ondernemers investeerden kort na de overdracht in een Lely A5 Next-melkrobot. Die staat nog in een tijdelijke opstelling. 'We melken nu zestig koeien en hebben 30 hectare landbouwgrond. In de toekomst liggen kansen voor eventuele uitbreiding.'

Net als op het melkveebedrijf in Creil voert Kuiper zijn melkvee een TMR-rantsoen. 'Dat bevalt mij goed. Ook in Warns wil ik iets intensiever voeren, de boel wat aanjagen, werken met meer grondstoffen en zo min mogelijk bijproducten. Daarmee hoop ik op een hogere melkproductie met betere gehaltes. Door de verandering van het rantsoen hebben we in ieder geval al een grotere tank moeten aanschaffen', lacht hij.

Nieuwbouwwoning

Yke en Dieuwke Valk wonen vooralsnog op het melkveebedrijf. 'Zij wachten op de oplevering van hun nieuwbouwwoning', licht Kuiper toe. 'Eigenlijk komt dat heel mooi uit, want het ki-bedrijf van Siglinda is gestationeerd op onze woonboerderij in Kolderwolde en daar hebben we plek voor onze Speckle Park-runderen. Doordat Yke en Dieuwke nog steeds op het bedrijf in Warns wonen, kan Yke ons helpen waar nodig. En dat is van grote toegevoegde waarde.'

Kuipers werkdag start 's ochtends om kwart over vier vanuit Kolderwolde. 'Dan rijd ik naar ons bedrijf in Warns. Daar doe ik eerst alle boxen, dan gaan de koeien door de melkrobot en schuif ik het voer ervoor. Vervolgens rijd ik door naar Creil voor mijn werkzaamheden daar en het overleg met de werknemers.'

Rond twee uur 's middags is Kuiper weer in Warns voor de tweede ronde door de koeien en het voeren. 'Yke gaat dagelijks een extra keer door de koeien, schuift het voer ervoor, licht een aantal avonden in de week af en houdt voor ons een oogje in het zeil. Daar zijn we heel dankbaar voor', erkent hij.

Uitdagende combinatie

'Dit is niet zomaar een stap. En al helemaal niet met een jong gezin', geeft De Vries toe. 'We hebben allebei een strakke planning, beginnen iedere ochtend vroeg, maken lange dagen, hebben een gezinsleven en hechten veel waarde aan ons sociale leven. Die combinatie is soms uitdagend. Het scheelt dat we allebei doen wat we leuk vinden en waar wij gelukkig van worden.'

Kuiper voegt eraan toe: 'Daarbij hebben we het geluk dat we uit hetzelfde hout gesneden zijn. We hebben uitdaging nodig, vinden het mooi om te presteren en zijn op ons best als we 'moeten' knallen. Voor nu gaan we zo door. We kijken hoe we ons bedrijf in Warns verder kunnen optimaliseren om het maximale eruit te halen. En we grijpen kansen met beide handen aan om onszelf en het bedrijf nog meer toekomstperspectief te bieden.'