Enkel beleid met weidevogelgebieden onvoldoende om grutto te redden

Volgens hoogleraar trekvogelecologie Theunis Piersma van de Rijksuniversiteit Groningen moet de landbouw een duurzamere koers varen. Dit is volgens hem niet alleen nodig voor het voortbestaan van de grutto. De onderzoekers stellen op basis van het Grutto Landschap Project dat de grutto een 'kanarie in de kolenmijn' is. 'Een waarschuwing dat er iets mis is in het landschap en dat verandering nodig is voor het welzijn van ons allemaal.'

Piersma heeft samen met zijn collega's jarenlang onderzoek gedaan naar insecten. Gruttokuikens zijn daar sterk afhankelijk van. 'We hebben het maar gedeeltelijk kunnen meten, maar als je onze resultaten vergelijkt met lange meetreeksen in buurlanden, dan is duidelijk dat er al lange tijd sprake is van een achteruitgang.' Volgens de hoogleraar is dat ook te zien bij andere insectenetende vogels, zoals zwaluwen.

Licht van gewicht

Uit het onderzoek blijkt dat het grutto's in goed beheerde weidevogelgebieden nog wel lukt om kuikens groot te brengen. Er is zelfs sprake van een lichte groei van de populatie. De kuikens zijn volgens Piersma relatief licht van gewicht. Dit maakt de jongen extra kwetsbaar.

Doordat de kuikens niet genoeg voedsel vinden, moeten ze verder en langer zoeken. Hierdoor neemt de kans toe dat ze ten prooi vallen aan roofdieren. Het Grutto Landschap Project laat zien dat de achteruitgang van insecten in het hele landschap speelt en niet alleen in weidevogelgebieden.

Volgens de onderzoekers wordt het beheer in de weidevogelgebieden al goed uitgevoerd. Het probleem zit volgens hen in het landschap eromheen: de manier waarop op grote schaal landbouw wordt bedreven.