Utrechts plan hakt erin bij melkveehouder: 'Ik laat me niet van mijn erf af schoppen'

Bij honderden boeren viel eind november een brief op de mat waarin provincie Utrecht het ontwerpplan voor het landelijk gebied en stikstof uit de doeken doet. Aan zijn keukentafel laat de melkveehouder de brief zien. 'Dit is hem. Hier staat het noodlot in.' Er zijn verschillende brieven, maar de brief die Spruijt ontving, heeft de meeste impact. Hij leest een stukje voor: 'Volgens onze gegevens heeft het UPLG een aanzienlijke impact op uw grond en bedrijfsvoering aangezien u een substantieel deel hoeveelheid grond bezit in/om Natura 2000.' Dat laatste klopt, want zijn bedrijf ligt in een Natura 2000-gebied.

In de brief staat een verwijzing naar vijf webinars waarin er één over bemesting gaat. 'Ik ga toch niet naar een webinar kijken wat het einde van mijn bedrijf is. Dat ga ik niet doen', zegt de melkveehouder. Van een andere veehouder hoorde hij dat het erop neer komt dat hij vanaf 1 januari 2027 weinig tot geen mest meer mag uitrijden op zijn land. Dat zou voor hem einde bedrijf betekenen. En dat terwijl hij twee jaar geleden het bedrijf heeft overgenomen. 'Vorig jaar heb ik een melkrobot geplaatst en de stal verbouwd. Dan kun je wel raden hoe ik er financieel in zit. We moeten daarom toch een beetje strijden voor ons bedrijf, want het kan toch niet zo zijn dat ik vanwege stikstof moet stoppen.'

Ook bij fruittelers hakt het UPLG er flink in. De provincie wil eisen neerleggen die zo streng zijn dat sommige fruittelers moeten stoppen, voorziet voorzitter Pierre Jongerius van de Utrechtse afdeling van de Nederlandse Fruittelers Organisatie (NFO). 'Als de randvoorwaarden die nu worden gesteld worden doorgezet, dan wordt het een moeilijk verhaal', stelt hij. 'Misschien houden we kleine nichebedrijven over. Maar sterke bedrijven zoals nu die veel goed voedsel kunnen produceren, zullen dan wegvallen.'

Met zienswijzen proberen boeren en tuinders de provincie nog op andere gedachten te brengen. 'Als deze plannen doorgaan, gekoppeld met de Kaderrichtlijn Water (KRW)-maatregelen en de peilverhoging in de veenweidegebieden, wordt het lastig. Dan betekent het dat je strengere eisen hebt dan de biologische telers die we ook hebben in deze provincie. Je gaat niet van de ene op de andere dag kapot, maar je gaat langzaam failliet, want er is geen toekomst voor die telers', licht Jongerius toe.

Spruijt blijft strijdbaar. 'Moeten mijn koeien dan allemaal dood? Moet dit allemaal weg? Dat wil toch niemand. We blijven vechten.'