Gans is obstakel voor ondernemers die minder ploegen

Met zo'n 30 hectare wist Rodenburg van jongs af aan al dat een volwaardig inkomen halen uit alleen de boerderij niet zou lukken. 'De bank en adviespartijen zeiden dat ik moest intensiveren. Maar dan moet ik fulltime boeren. En na drie dagen tarwe zaaien, ben ik blij dat het erop zit. Ik ben in wezen niet zo'n trekkerrijder. Ik vind vooral het grotere plaatje van management, de mechanisatie en de bodem leuk.'

In het verleden werd er nog weleens volgens kalenderlandbouw gewerkt. 'Zo nu en dan werden werkzaamheden afgedwongen. Als het weer tegenzat, betekende dat ploegen met water op het land of tarwe zaaien in de kruipversnelling', vertelt de Zuid-Hollandse akkerbouwer.

Een lezing van bodemadviseur René Jochems liet Rodenburg anders kijken. Hij meldde zich aan voor Bodem als Basis, een project van LTO Noord, waarin persoonlijk bodemadvies en verdiepingsbijeenkomsten centraal staan.

Stoppen in stapjes

Een van de eerste maatregelen die de akkerbouwer nam, was experimenteren met minder ploegen. Het grootste probleem daarbij kwam uit de lucht: ganzen. 'Als het nat is, is je land binnen een of twee dagen dichtgeslempt door die beesten', aldus de agrariër.

Rodenburg heeft het geluk dat zijn land direct rondom zijn huis ligt. 'Ik ben er snel bij. Met knalapparaten, alarmpistolen en 's avonds met laserpennen. Ik jaag ze weg zodra ik ze zie landen. Na een dag of drie leren ze het wel.'

In stapjes stopte de agrariër met de ploeg, als laatste ook de ronde voor de bieten. 'Dat kost soms wel wat opbrengst, maar ik bekijk het bedrijfsbreed. Ik ploegde alleen nog voor dat gewas en dat vond ik zonde. Door helemaal te stoppen, verwachtte ik een betere opbrengst voor de andere gewassen.'

Zeven jaar geduld

Er was een jaar dat hij bijna verleid werd om de ploeg er toch bij te pakken. 'Ik wist vanuit Bodem als Basis dat je zeven jaar geduld moest hebben om de vruchten te plukken van niet ploegen. Ik zat in jaar zes, dus ik heb hem toch laten staan. Inmiddels is de ploeg verkocht.'

Rodenburg ziet nu de voordelen. Er ontstaan geen plassen op zijn land. Vorig voorjaar was er een enorme piekbui, waarbij collega's sleuven moesten graven om overstromingen te voorkomen. 'Ik had echt wel wat ruggen waar minder opkwam, maar over het algemeen ben ik heel blij dat het land zelf zijn water nu goed afvoert. Ik zie dat de bodem sneller herstelt en ook in extreme jaren mijn opbrengst op een constanter niveau blijft.'