Onderzoek naar optimale zwaarte grassnede

Nieuws Melkvee Pieter Stokkermans 23 mei 2023 om 12:44uur

Weidegras kan een bijdrage leveren aan een lagere methaanemissie, maar er bestaan nog veel onduidelijkheden hierover. Daarom start dit jaar een proef op vijf melkveebedrijven om de ideale weide- en maaisnede voor het hele groeiseizoen te achterhalen.

Om de emissies bij melkvee te beperken, is bij gras een lage hoeveelheid van zowel ruw ewit als celwanden in de vorm van Neutral Detergent Fibre (NDF) wenselijk. Wanneer tijdens de groei het ruw eiwit afneemt, is er een toename van NDF in het gras.

Voor beperking van ammoniak is een lager ruweiwitgehalte nodig in het rantsoen, dus zowel in het kuilgras als het weidegras. Vaak is dat gras met een iets langere groeiduur. Voor een lagere methaanemissie zijn goed verteerbare producten wenselijk, dus vaak een wat jonger gemaaid gras.

Bij het begin van de grasgroei wordt veel stikstof opgenomen, wat onder meer wordt omgezet in eiwit. Daarna ontstaat door bladontwikkeling en fotosynthese een groeiversnelling. In het begin vooral in de vorming van suikers, afhankelijk van groeiomstandigheden grotendeels omgezet naar celwanden.

Gedurende de groei van een snede neemt de drogestofopbrengst toe. Net als de vorming van cellulose, hemicellulose en lignine, dus NDF. Voor eiwitvorming is in het verloop van een snede vooral een verdunning te zien, dit daalt in het verloop van de snede met 3,5 tot 4,5 gram per kilo droge stof per dag.

Vijf praktijkbedrijven

Om inzicht te krijgen in het ideale oogstmoment vindt dit jaar vanuit het Praktijkproject Graslandmanagement een intensieve meting en monitoring plaats op vijf praktijkbedrijven, verspreid over Nederland.

Bekend is dat weidegras een bijdrage kan leveren aan een lagere methaanemissie, zeker wanneer dit jong weidegras is. Maar er is nog veel onduidelijk over het effect op de graskuil, waar het optimum tussen ruw eiwit en celwanden ligt gedurende het hele seizoen en wat het effect hiervan is op de totale drogestofopbrengst. Daarnaast wordt gekeken naar het effect van de totale toegerekende CO2-footprint van de gewonnen kilo's droge stof.

De data uit deze intensieve monitoring worden in 2024 gebruikt voor een eerste analyse over de optimale snedezwaarte. Niet alleen voor één snede, maar over een heel groeiseizoen. Hierbij wordt voornamelijk gefocust op de vraag naar emissiereductie en wat daarvoor de goede verhouding is tussen drogestofopbrengst, ruw eiwit en NDF. Voor de beeldvorming worden ook de andere gebruikelijke parameters vastgelegd.