Waterschappen onder vuur

Het drietal heeft naar alle nieuwe leden van de Tweede Kamer een brief gestuurd waarin zij beschrijven hoe de waterschapen zich langzaam van een beheerorgaan hebben ontwikkeld tot bestuursorgaan. Het was volgens de briefschrijvers nooit de bedoeling er een vierde bestuurslaag van te maken naast rijk, provincies en gemeenten.

De waterschappen kregen het geruisloos voor elkaar om in de Grondwet te komen. Dat leidde in 1991 tot de Waterschapswet. Het demissionaire kabinet had in het regeerakkoord opgenomen de waterschappen uit de Grondwet te halen, maar heeft dit niet uitgevoerd. 'De waterschappen boeren goed, dankzij de ingezetenentoeslag', aldus het drietal.

Opheffen

Maar de ingezetenen hebben weinig te vertellen. De grondeigenaren bepalen volgens de oud-Statenleden het beleid. Opheffen van de waterschappen zou een significante bezuiniging opleveren en minder bestuurlijke drukte. Maar de waterschappen hebben zich juist meer taken toegeëigend. De briefschrijvers vinden het tijd dat het nieuwe kabinet de waterschappen laat fuseren met provincies of een andere overheidsorganisatie.

De brief in Binnenlands Bestuur heeft tot veel reacties geleid. Het aantal voor- en tegenstanders van het waterschap lijkt daarbij aardig in evenwicht. 'De waterschappen doen al eeuwen wat ze moeten doen: het water beheren en daarmee het land in orde houden. Dat doen ze op een eigentijdse manier. Ze hebben steeds meer oog voor duurzaam waterbeheer. En ze zijn democratischer dan ooit', reageert Hans Ende.

'De waterschappen doen op zich prima werk. Maar er is geen enkel argument te bedenken waarom zij aparte bestuursorganen zouden moeten zijn met eigen verkiezingen. En een eigen belastingstelsel, dat zo ingewikkeld is dat het aan een redelijk mens niet valt uit te leggen', schrijft voormalig heemraad Jan Hak van waterschap Rivierenland.