EU, toch wel belangrijk

In een deal die verloren ging in alle aandacht voor het WK voetbal, sloten Georgië, Moldavië en Oekraïne op 27 juni een handelsakkoord met de Europese Unie. Deze landen kozen daarvoor na de annexatie van De Krim door Rusland.
In 2013 deinsde Oekraïne nog terug voor een vrijhandelsakkoord met de EU, onder druk van Rusland. Dat land heeft samen met Wit-Rusland en Kazachstan een eigen vrijhandelszone opgericht.
Het kleine Moldavië wordt nu uitgesloten van handel met deze zone. Moldavische wijn kan niet meer naar Rusland. Met een ongebruikelijke eensgezindheid gooit de EU daarom haar markt open voor Moldavische wijnboeren. Eenzijdig.
De vorming van één Europese markt van 500 miljoen consumenten heeft de Nederlandse land- en tuinbouw bepaald geen windeieren gelegd. Maar de economische macht van de EU reikt tot ver buiten Europa. Handel als krachtig instrument van buitenlandbeleid.
In 2011 werd een vrijhandelsakkoord met Zuid-Korea van kracht. Volgens de Europese Commissie nam de EU-export naar Zuid-Korea daardoor al met 20 procent toe. Onderhandelingen met Canada worden mogelijk op 25 september afgerond. Eind 2015 kan er een TTIP-akkoord zijn met de Verenigde Staten. Er lopen gesprekken met Japan, India en vele andere landen.
Rusland beweegt alleen onder druk van Europese (en Amerikaanse) economische sancties. Het kleine Nederland had die druk afgelopen week hard nodig. Hoewel bepaalde exportbelangen daarbij even in het gedrang kunnen komen, zijn die er op termijn mee gediend. Zolang we daarbij maar durven kiezen voor Europese samenwerking.

Klaas Johan Osinga