Biologisch ei vervuilt milieu het meest

Dat stelt de Wageningse onderzoeker Sanne Dekker, die het effect van verschillende houderijsystemen op broeikasemissies, verzuring, bodemuitputting, vermesting en het gebruik van fossiele energie en land onderzocht.

Grondstoffen die in voer voor de biologische leghennenhouderij worden gebruikt, leggen bijvoorbeeld veel langere afstanden af (Oekraïne en Italië), dan grondstoffen voor gangbaar voer (Frankrijk en Duitsland).

Door de productiewijze van Oekraïne (weinig mest en grondbewerking) raakt de bodem in dat land bovendien uitgeput en is er veel meer land nodig voor een kilo biologische eieren.

Aminozuren

Ook is de voederconversie van biologische leghennen minder gunstig. Dit komt omdat aan gangbare pluimveevoeders aminozuren worden toegevoegd die de benutting van het voer verbeteren. Voor biologische voeders gebeurt dat niet omdat die aminozuren door genetisch gemodificeerde micro-organismen worden gemaakt.

Ammoniak

De legbatterij heeft volgens Dekker de minste ammoniakuitstoot, omdat de mest van de kippen in dit systeem continu worden gedroogd en afgevoerd. Volièrehuisvesting scoort gemiddeld qua emissie. Grondhuisvesting, zoals in de biologische houderij, scoort het slechtst, omdat de mest maanden blijft liggen.

Op 20 april hoopt Dekker op basis van haar onderzoek te promoveren aan Wageningen UR. Volgens haar is milieuwinst te behalen door te kiezen voor grondstoffen met een lagere milieubelasting, zoals bijproducten uit de voedingsindustrie.