Meer gras in rantsoen geeft lagere stikstofverliezen, maar meer methaan

Voor het onderzoek zijn gegevens van 28 melkveebedrijven op zand- en kleigrond geanalyseerd: 18 gangbare en 10 biologische bedrijven. Het gaat om gegevens uit de periode 2023 tot en met 2025. Het aandeel vers gras en kuilgras in het rantsoen varieerde van 28 tot ruim 86 procent. De resultaten zijn onlangs gepresenteerd op het congres van de European Federation of Animal Science (EAAP) in Hamburg.

Een groter aandeel gras ging gemiddeld samen met een iets hogere uitstoot van broeikasgassen per kilo melk. Volgens de onderzoekers wordt dat vooral veroorzaakt door een hogere methaanproductie bij de vertering van gras in de pens. Tegelijkertijd waren op bedrijven met meer gras de ammoniakemissie en het stikstofbodemoverschot per hectare lager. Dat verband was vooral zichtbaar bij biologische melkveebedrijven.

Eiwit van eigen land

De grasrijke bedrijven haalden bovendien een groter percentage van het benodigde eiwit van eigen land. Ook was de zogeheten feed-foodcompetitie voor eiwit lager. Dat betekent dat een kleiner deel van het voer dat aan de koeien wordt verstrekt, ook rechtstreeks geschikt zou zijn geweest voor menselijke consumptie.

Daar staat tegenover dat de bedrijven met meer gras gemiddeld minder melk per koe en per hectare produceerden. De onderzoekers wijzen er daarom op dat het effect van het grasaandeel niet helemaal los kan worden gezien van de bedrijfsintensiteit. Grasrijke bedrijven zijn in de onderzochte groep ook relatief extensiever.

Duurzaamheidsindicator

De resultaten laten daarmee vooral zien dat de beoordeling sterk afhangt van de gekozen duurzaamheidsindicator. Een grasrijk bedrijf kan per kilo melk minder gunstig uitkomen voor broeikasgassen, terwijl het per hectare juist beter scoort op onderdelen van de stikstofhuishouding en meer eiwit van het eigen bedrijf haalt. De verschillen tussen individuele bedrijven zijn volgens de onderzoekers bovendien groot.