‘Een vitaal gewas is minder gevoelig voor ziekten en plagen’

‘Het loopt nog niet zoals gewenst’, zegt Ron Hulsebosch, terwijl hij met gefronste wenkbrauwen kijkt naar de wiedrobot TOR. Ontwikkelaars testen de laserrobot in lelies. De bestrijding van de onkruiden tussen de lelieplanten met de laserstralen verloopt goed, maar het probleem zit in de gps-aansturing.

Bloembollenbedrijf Gebroeders Hulsebosch investeerde in het afgelopen jaar samen met zeven andere bedrijven in twee zelfrijdende wiedrobots. Een uitgave van maar liefst 200.000 tot 250.000 euro per machine, meldt Ron Hulsebosch. ‘Nu kan iedereen op zijn eigen bedrijf testen of de robots voldoen. Wij verwachten dat dit de toekomst is. Door de investering te delen, is het financiële risico minder groot als het geen succes is.’

Ron Hulsebosch is samen met zijn neef Nick Hulsebosch en hun vaders Frank en Cock mede-eigenaar van het bloembollenbedrijf in het Noord-Hollandse Schagerbrug. De neven werken nu zo’n twaalf en vijftien jaar mee op het bedrijf en gaan het volgens de planning met z’n tweeën voortzetten. Het teeltplan bestaat uit 150 hectare bloembollen, waarvan de helft lelies en daarnaast tulpen, een areaal narcissen en overige bolgewassen als allium, hyacinten, krokussen en camassia.

Tweede vestiging

De lelieteelt gebeurt voor een deel op contract in Drenthe en voor een deel in de Noordoostpolder, in Flevoland. Daar hebben de bollenkwekers in 2022 in de buurt van Marknesse een bedrijf bijgekocht. ‘We hebben alle typen lelies in ons assortiment’, geeft Nick Hulsebosch aan. ‘De polder vinden we qua grondsoort geschikt voor de teelt van LA’s. Nadat onze contractteler daar stopte, hebben we besloten om zelf een teeltbedrijf te starten en een tweede vestiging.’

De bollen worden na de oogst schoongespoeld en getransporteerd naar Schagerbrug. Op de hoofdlocatie vindt de verwerking plaats en worden de bollen bewaard. Vier jaar geleden is een grote loods bijgebouwd. De lelies gaan naar broeierijen en de voorjaarsbollen zijn bestemd voor de droogverkoop. Het experiment met de wiedrobot is een mooi voorbeeld van hoe het bedrijf probeert het gebruik van chemie te beperken. Nick Hulsebosch vertelt dat ook is getest of wiedeggen een optie is. ‘Dat viel tegen. Vooral bij nat weer werkt het minder en zijn er beschadigingen.’

Schoon starten

De strategie in de teelt is volgens de teler schoon starten en zorgen voor een vitaal gewas. Zijn vader en oom zijn al in een vroeg stadium lid geworden van de coöperatie NLG Holland. Dit is een groep bollentelers die een gezonde bodem als uitgangspunt nemen voor een gewas dat minder gevoelig is voor ziekten en plagen. ‘We gaan bewust om met onze grond. Minder intensief telen, ondiep ploegen en groenbemesters zaaien’, somt hij op. ‘Sinds we dat doen, zijn er minder problemen met bodemziekten en aaltjes.’

Volgens Hulsebosch is het gebruik van chemie op het bedrijf de afgelopen vijftien jaar minimaal gehalveerd. De reductie is bereikt door een andere samenstelling van de dompelbaden voor bolontsmetting met een toegevoegde zeep en minder fungiciden. ‘Ook proberen we winst te behalen in de vuurbestrijding. Besparen is mogelijk als het gewas lang gezond blijft. Hetzelfde geldt voor de virussen. We werken meer met minerale olie, ook in tulpen. Daardoor is ingrijpen met insecticiden minder vaak nodig.’

Lees ook: Pioenrozentelers moeten aan de slag met onkruidbestrijding

Voor een deel schrijven de twee neven de betere balans in de gewassen toe aan het gebruik van een eigen mix met sporenelementen die standaard wordt meegespoten. Zij laten in de schuur twee IBC-bakken zien met grote mixers en lege meststofzakken. Nick Hulsebosch omschrijft het als een eigen recept met onder meer mangaan, zwavel, koper en borium dat op basis van gewasanalyses wordt opgesteld. ‘De ervaring is dat een vitaler gewas beter bestand is tegen ziekten en plagen.’

Gevoelige soorten

In bloembollen is volgens Hulsebosch nog een slag te maken met variëteiten die minder gevoelig zijn voor aantastingen. ‘Waar mogelijk bouwen we de teelt van extra gevoelige soorten af. Maar we zijn wel afhankelijk van de markt. De consument wil een mooie bloem, maar is ook kritisch over hoe wij telen.’

Over hoe de publieke opinie oordeelt over het middelengebruik in de bollenteelt, heeft Nick Hulsebosch gemengde gevoelens. Hij stoort zich eraan dat er weinig waardering is voor de inspanningen van de sector. ‘Wij proberen transparant te zijn en zijn ook eerlijk over de middelen die we nog steeds nodig hebben. Burgers met vragen kunnen ons altijd bereiken. Verder vragen we de overheid om een effectief middelenpakket beschikbaar te houden. Want helemaal zonder chemie is voorlopig nog niet mogelijk.’

Bedrijfsgegevens
Nick en Ron Hulsebosch telen in Schagerbrug en Marknesse op 150 hectare bloembollen met lelies, tulpen, narcissen, allium, hyacinten, krokussen en camassia. De ondernemers huren regelmatig zzp’ers in en maken voor het rooien en de verwerking van de bloembollen vooral gebruik van arbeidsmigranten.