Opnieuw ontploft een bom in het mestdossier

Dat is op zich geen nieuws. Al sinds de invoering van mestwetgeving in de jaren tachtig zoeken partijen naar slimme wegen en alternatieve routes om meer meststoffen aan te voeren op het land en minder te hoeven betalen voor afvoer naar elders.

Iedereen die de sector nauwgezet volgt, weet dat dit speelt. Over aard en omvang wordt verschillend gedacht, maar het is te groot om nog van incidenten te spreken. Een mestmoraal die is omgeven door gesjoemel en die in drie decennia diep geworteld is geraakt in de veehouderijcultuur. Waarbij zoals altijd de goeden lijden onder de kwaden. Die fraudebom zou hoe dan ook weer een keer ploffen.

Minister Carola Schouten (LNV) eist snelle maatregelen vanuit de sector. Een aantal stappen ligt voor de hand. Certificering van mesttransporteurs ontbreekt nog altijd, evenals een borging dat de Vervoersbewijzen Dierlijke Meststoffen (VDM's) kloppen. De mestketen wilde daar nooit aan, maar heeft nu geen keuze.

Je hoorde deze week ook geluiden dat het mestdossier moedwillig wordt gebruikt om de veehouderij een hak te zetten. Uiteraard is dat zo. Timing en aard van deze onthullingen berust niet op toeval. Het is echter struisvogelpolitiek om je daar als boer of partij in de mestketen achter te verschuilen.

Regels zijn regels. Een sector die vraagt om bewegingsruimte en belastinggeld – 200 miljoen voor sanering varkenshouderij – moet eerst schoonmaak in eigen geledingen houden.