Nabuurs: ‘Kans vervuild effluent nihil’

Jasper SchelDe waterschappen hebben in de brief hun zorgen geuit over de kwaliteit van het oppervlaktewater en hun wensen uiteen gezet. He t gaat met name over restanten van antibiotica en van antibiotica-resistente bacteriën in het water dat mestverwerkingsinstallaties mogen lozen op de sloot.
Volgens de opstellers groeit vanwege het mestoverschot en de toename van mestverwerking het risico op vervuiling. Vooral voor gebieden met een concentratie van intensieve veehouderij moeten eenduidige regels komen, stellen de waterschappen.
ZLTO-bestuurder Gerard Nabuurs onderschrijft de kernboodschap, maar vindt dat de in de brief gebruikte argumenten boeren beschadigen en mestverwerking stigmatiseren. Hij vindt dat de waterschappen, al dan niet bewust, niet het hele verhaal vertellen.
‘Duidelijkheid en eenduidigheid is waar veehouders en initiatiefnemers voor mestverwerking behoefte aan hebben. Maar in de media staan nu verhalen die belangrijke informatie ontberen.’
‘De kans dat restanten van antibiotica en van antibiotica-resistente bacteriën via lozing van effluent in het oppervlaktewater terecht komen, is namelijk nihil. Daarnaast wordt de positieve impact van mestverwerking op zowel het milieu als de landbouwkundige praktijk, volstrekt genegeerd’, verduidelijkt Nabuurs.

Strenge normen

Volgens Nabuurs zijn de lozingsvoorwaarden waaraan de mestverwerkers voor andere stoffen, zoals stikstof en fosfaat, moeten voldoen zo streng dat de gesuggereerde gevaren voor de volksgezondheid niet aan de orde zijn. ‘De technieken, zoals omgekeerde osmose en microfiltrage, zijn zo goed dat de angst van de waterschappen onterecht is.’
‘Bovendien’, zo stelt de ZLTO-bestuurder, ‘zijn aan de bron, oftewel de dieren die mest produceren en bij de aanwending van mest, in de afgelopen jaren zoveel stappen gezet en normen aangescherpt, dat gevreesde effecten op de kwaliteit van het oppervlaktewater tot een minimum zijn gereduceerd. Dat, gecombineerd met de al verplichte zuiveringstechnieken, maakt dat de zorg van de waterschappen onterecht is.’
Mocht het ministerie van Infrastructuur en Milieu toch besluiten strengere eisen stellen, dan moeten die verplichtingen volgens Nabuurs ook gelden voor Regionale Waterzuiveringsinstallaties (RWZI).