Zuid-Holland pakt gans fors aan

Provincie Zuid-Holland schaarde zich deze week achter het ganzenakkoord. Eerder kwamen alle partijen in de Faunabeheereenheid tot overeenstemming. LTO Noord, Federatie Particulier Grondbezit, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, Zuid-Hollands Landschap én de jagersverenigingen KNJV en NOJG gaan het aantal ganzen en de schade naar een ‘acceptabel niveau’ brengen.
De Faunabeheereenheid (FBE) mikt daarbij op een reductie van 150.000 naar 55.000 ganzen, het niveau van 2005. ‘Het zijn serieuze aantallen. Als alle partijen meewerken, is dat haalbaar in vijf jaar tijd’, verklaart Wim van den Assem van FBE Zuid-Holland. De schade aan landbouwgewassen moet terug naar 2001, zo’n 25.000 euro. In 2012 was dit opgelopen tot een miljoen.
Met een ‘slagvaardig ontheffingenbeleid’ en ‘effectieve maatregelen’ zoals afschot van koppelvormers, nesten onklaar maken, eieren schudden en prikken, vangacties en ‘doden met geweer’ wordt de groeiende populatie ganzen aangepakt.
Groot verschil met het huidige beleid is dat de FBE niet meer gehinderd wordt door discussies en procedures, geeft Van den Assem aan. ‘Alle partijen hebben aangegeven aan het akkoord mee te werken. Dan moeten we dus niet meer vervallen in discussies. Het is niet meer praten, maar doen.’
Behalve op landbouwgronden wordt ook in natuur- en Natura 2000-gebieden beheerd. Per gebied wordt bepaald welke methode het meest effectief is. ‘In een aantal Natura-gebieden is dit al mogelijk. De provincie onderzoekt nog waar het nu niet kan, maar waar het ook moet kunnen’, zegt Van den Assem.
De winterrust van 1 november tot 1 maart blijft behouden. Mocht bij de tussentijdse evaluatie in 2016 toch blijken dat de populatie ganzen onvoldoende daalt, dan wordt de winterrust ‘bijgestuurd’.
Voorzitter Arie Verhorst van LTO Noord Zuid-Holland is blij dat er met het ganzenakkoord een aanscherping is om de populatie te reduceren. Belangrijk winstpunt vindt hij dat de ganzenpopulatie nu ook in natuurgebieden wordt aangepakt. ‘Van belang is dat alle partijen, dus ook de natuurorganisaties, achter dit akkoord staan. Iedereen moet zich tot het uiterste inspannen om de reductie te behalen.’
Hij gaat er dan ook van uit dat de natuurorganisaties hun verantwoordelijkheid nemen. ‘Als de beherende organisaties dan niet meewerken, ga je je doel ook niet bereiken en weet je zeker dat er niks gebeurt. Daarom moest dit erin komen, vonden wij.’