Verschillende meetmethoden geven andere ammoniakuitstoot melkvee

De laatste jaren wordt in Vlaanderen en Nederland veel aandacht besteed aan onderzoek en ontwikkeling voor het betrouwbaar bemeten van emissies uit natuurlijk geventileerde stallen. Vorig jaar maakte ILVO de resultaten bekend van een onderzoek waarbij de ammoniakuitstoot in vier melkveestallen een jaar lang continu werd gemeten met een zelfontwikkelde meetmethode.

Daaruit bleek dat koeien gemiddeld meer ammoniak uitstoten dan uit de traditionele metingen via het VERA-meetprotocol naar voren komen, meldt de Belgische nieuwssite VILT. VERA is een samenwerkingsverband tussen Nederland, Vlaanderen en Denemarken, met als doel milieutechnologieën voor de landbouw op een gestandaardiseerde, betrouwbare en vergelijkbare manier te testen en te verifiëren.

Nieuwe richtlijnen

In een nieuw onderzoek is nagegaan in welke mate de directe meetmethode van ILVO vergelijkbare resultaten oplevert als de indirecte meetmethode die Wageningen Livestock Research hanteert. ‘Deze inzichten zijn belangrijk voor de verdere ontwikkeling van nieuwe meetrichtlijnen voor de melkveehouderij, waaraan de onderzoeksinstellingen momenteel werken’, vertelt ILVO-onderzoeker Arnout Declerck.

Om de vergelijking te kunnen maken, pasten de onderzoeksinstituten hun meetmethode toe op vier Vlaamse, natuurlijke geventileerde melkveestallen. ILVO testte zowel de directe meetmethode als de indirecte methode. Wageningen Livestock Research voerde metingen uit op dezelfde stallen met de indirecte methode. Deze indirecte methode is de tracergas ratiomethode, zoals voorgeschreven in het huidig VERA-meetprotocol.

Interpretatie maakt verschil

Uit het onderzoek blijkt dat bij dezelfde melkstal en met gebruik van hetzelfde meetprotocol toch een andere ammoniakuitstoot wordt gevonden. ‘Dus niet alleen de gebruikte meetmethode is van invloed, maar bij gebruik van dezelfde methode ook de interpretatie van de meetrichtlijn’, licht Declerck toe. ‘Door deze verschillende interpretaties kunnen bij vrijwel dezelfde data toch andere resultaten naar voren komen.’

Dat kan in de toekomst gevolgen hebben voor de uitstootruimte van melkveehouders, maar ook voor hun concurrentiepositie tegenover collega's in andere Europese landen. Om dat in de toekomst te vermijden, werkt de werkgroep rond de nieuwe meetrichtlijnen aan duidelijkere en transparantere richtlijnen.

Sterktes en zwaktes

Op de vraag welke methode de emissies het meest correct meet, is volgens de ILVO-onderzoeker geen eenduidig antwoord. ‘Elke meetmethode heeft zijn sterktes en zwaktes. De directe meetmethode van ILVO is vrij arbeidsintensief en minder eenvoudig in plug-and-playgebruik. De methode leent zich meer voor onderzoeksdoeleinden. De indirecte methode daarentegen heeft dan weer de kwaliteit om eenvoudiger de uitstoot van stallen door te meten.’

Bovendien is het onderzoek naar uitstootmetingen zeker ook nog niet afgerond. Een belangrijk aandachtspunt is volgens Declerck bijvoorbeeld het meten van de lucht die de stal binnenkomt. ‘Voor het bepalen van die achtergrondconcentratie bestaan er nog grote verschillen tussen de standaardmeetmethoden in Vlaanderen en Nederland.’