‘Hoe krijgen we beleid van papier naar perceel?’

Den Haag zette eerder al de kaders. Rond stikstofgevoelige Natura 2000- gebieden komen zones van 500 of 1.000 meter. De provincies moeten vervolgens bepalen hoe die lijnen daadwerkelijk op de kaart en uiteindelijk op het erf terechtkomen. Die uitwerking doen de provincies samen met agrarisch ondernemers, natuurorganisaties, waterschappen, gemeenten en bewoners, om overeenstemming te krijgen over de toekomst van hun omgeving.

In januari komt het kabinet met de uitwerking van de beleidsregels waar de zoneringsplannen van de provincies aan worden getoetst. De provincies eisen zoveel mogelijk ruimte voor maatwerk, blijkt uit een rondvraag van Nieuwe Oogst. Het Rijk zal de plannen van de provincies vooral toetsen op de vraag ‘of ze genoeg zijn’ en of ze standhouden bij de rechter.

Te vaak hebben we de afgelopen jaren gezien dat ook de provincies hun huiswerk laten liggen. Zij zijn immers het bevoegd gezag en moeten aan de bak met natuurdoelanalyses, herstelplannen, kaartjes en richtlijnen voor in de zones. Wat kan wel en wat kan niet?

Gelderland laat zien hoe snel beleid werkelijkheid kan worden. De provincie heeft al zones aangewezen en regels opgesteld. Ook Utrecht en Noord-Brabant zijn al vergevorderd. De regio is aan zet en laat die plannen het uitgangspunt zijn. Regie vanuit het Rijk is noodzakelijk. Eerder zagen we dat iedere provincie op geheel eigen wijze het wiel trachtte uit te vinden, met als resultaat een dozijn verschillende aanpakken. Van het Rijk mag duidelijkheid worden verwacht. Van provincies maatwerk. Laat die leidend zijn.