‘Geen strijd tussen plant en dier’

Ik sta in het weiland en realiseer me hoe vreemd het is dat het plantaardige lijnrecht tegenover het dierlijke is komen te staan. De plantaardige eiwittransitie die gaande is hoeft niet tegenover het andere te staan. Ik sta hier tussenbeide. Ik kijk naar de koeien. En het enige wat ik denk is dat het zo misschien ook gewoon klopt.

In een gezonde biologische landbouw zijn dier en plant geen vijanden. Het zijn bondgenoten. Misschien hoeven we niet te kiezen tussen twee kampen. Dierlijke eiwitten en plantaardige eiwitten kunnen ook in de toekomst samengaan. Ook al worden de twee uitgespeeld tegen elkaar als vijand.

Het kruidenrijke grasland dat hier groeit is voor ons als mens niet zo goed verteerbaar. Maar die koe? Zij maakt er iets heel moois van. Er zijn veel discussies rondom vervuiling, maar de koe produceert wel heel waardevolle mest. En wat we daar mee kunnen laten groeien, zijn juist die planten. Dit hele systeem is op elkaar afgestemd. Samen met onze koeien, maken we een kruidenrijk en divers landschap waar. In een gezond, veerkrachtig systeem versterkt dat elkaar.

Eiwitttransitie op zichzelf is een goed idee. Maar de echte transitie zit hem in de balans en in de schaalverkleining. Er zouden geen kampen hoeven bestaan, als alles in balans werkt met elkaar. Dat is hoe de natuur werkt. Een handje vers gekraakte hazelnoten met een glas verse biologische melk, is ook een realiteit die kan bestaan.

En dat is iets waar wij aan mogen bijdragen, door ons best voor die natuur te doen. Samen met elkaar. Maar wel zo dat dier en plant in balans kunnen leven naast elkaar. Wanneer we minder dierlijk eiwit gaan consumeren, dan betekent dat niet dat het dier volledig uit het systeem moet verdwijnen. Sterker nog, we hebben de koe hard nodig om de bodem vruchtbaar te houden voor de plantaardige eiwitten van de toekomst.

Zie het als een goed zuurdesemrecept. Teveel van het ene ingrediënt zorgt voor een mislukt baksel. Maar heb je alles in balans, dan komt daar een fantastisch brood uit. De echte transitie zit hem niet in het kiezen van een kamp, maar in het herstellen van de balans. En zoals zoveel dingen niet op zichzelf staan, doen we ook dat in samenwerking met elkaar.