Rechtbank Noord-Nederland vernietigt vergunningen voor achttien monomestvergisters

De vergunningen waren verleend aan zestien melkveehouders in het Friese Ooststellingwerf en twee in het Drentse Meppel. Stichting Natuurbeschermingswacht ging hiertegen in beroep. De gemeenten gingen ervan uit dat voor de vergisters geen aparte natuurvergunning nodig was, omdat significante gevolgen voor Natura 2000-gebieden zouden kunnen worden uitgesloten.

Na advies van de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak concludeerde de rechtbank dat de stikstofemissies van de mestvergisters niet volledig in beeld zijn gebracht. Zo zouden emissies van de noodfakkel zijn onderschat en zijn niet alle verkeersbewegingen voor onderhoud meegenomen. De betrokken gemeenten moeten de natuurgevolgen van de projecten opnieuw onderzoeken en beoordelen. Argumenten dat mestvergisting per saldo gunstig is voor het milieu doordat methaan- en ammoniakemissies uit stallen afnemen, spelen volgens de rechtbank geen rol bij de vraag of een natuurvergunning vereist is.

De gemeente kunnen hiertegen nog in hoger beroep gaan. Een andere optie is om de situaties opnieuw en nauwkeuriger te beoordelen. Als uit dit aanvullend onderzoek niet kan worden uitgesloten dat de monomestvergisters gevolgen hebben voor Natura 2000-gebieden, dan kan een natuurvergunning nodig zijn. Daarvoor is een passende beoordeling vereist. Dat de monomestvergisters gunstig zijn voor het milieu doordat methaan en ammoniak uit de stal wordt gehaald, kan wel worden meegenomen in die passende beoordeling van een natuurvergunning.