‘We blijven trots op ons product, ondanks alle uitdagingen’

Maatschap Peeters is een echt gezinsbedrijf: Leon en Angelique Peeters houden de meeste werkzaamheden in eigen hand. ‘Natuurlijk hebben we hulp van seizoenarbeiders, maar zaken als managen, plannen, beregenen en het uitvoeren van gewasbeschermingswerkzaamheden doen we zelf. We hebben geen bedrijfsleiders of teammanagers in dienst’, vertelt Leon Peeters. ‘Daarvoor is ons bedrijf van circa 35 hectare te klein. Daarbij leent de structuur van ons bedrijf zich er niet voor.’

Het bedrijf in Beringe is tegenwoordig grotendeels geënt op de teelt van asperges. Het areaal omvat zo’n 14 hectare. Daarnaast bewerken Leon en Angelique Peeters nog circa 20 hectare akkerbouwgrond. Het witte goud wordt geoogst in de periode van half maart tot uiterlijk 20 juni. ‘We starten met de oogst van asperges onder driedubbele folie. Daarna volgen de asperges onder reguliere folie. De verkoop van ons product loopt grotendeels via teelt- en handelsbedrijf Teboza. 20 tot 30 procent wordt verkocht via de verkoopautomaat die op ons bedrijf staat.’

Tot enkele jaren geleden teelden de Limburgse ondernemers ook Chinese kool en aardbeien. Daar zijn ze mee gestopt om meer rust te creëren in hun arbeidsplanning. ‘Maar we hebben nog altijd werk genoeg’, zegt Leon Peeterslachend. ‘Tegelijkertijd brengt de nieuwe bedrijfsstructuur ook andere uitdagingen met zich mee, met name op het gebied van personeel. We werken in de piekperiode met zo’n twintig seizoenarbeiders, vooral Roemenen. We huisvesten deze medewerkers op ons eigen bedrijf; goede huisvesting is in deze tijd van arbeidskrapte echt cruciaal.’

Leon Peeters ervaart dat het steeds lastiger wordt om voldoende mensen te werven. ‘Toen we ook nog Chinese kool en aardbeien produceerden, konden we medewerkers een groot deel van het jaar werk bieden. Nu hebben we hen slechts enkele maanden nodig. En eerlijk is eerlijk: dat maakt ons minder interessant voor arbeidskrachten. Om dat probleem te tackelen, werk ik nauw samen met een plantenkwekerij in de buurt. Nadat wij de laatste asperges hebben geoogst, kunnen onze mensen daar aan het werk.’

Andere mentaliteit

Ondanks dat die samenwerking de Limburger goed bevalt, blijft het lastig om medewerkers te vinden en aan je bedrijf te binden. ‘Zeker wanneer de aspergeoogst – als gevolg van het weer – tegenvalt en je de mensen niet voldoende uren kunt aanbieden. Daarnaast verandert de mentaliteit van medewerkers; de arbeidsprestaties lopen terug en ze zijn doorgaans minder gemotiveerd dan pakweg tien jaar geleden.’

Leon Peeters verwacht niet dat de huidige manier van arbeidsinzet in de aspergeteelt op de lange termijn houdbaar is. ‘Uiteindelijk zullen een paar grote bedrijven overblijven, die voldoende middelen hebben om te investeren in robots voor bijvoorbeeld de oogst. Al moeten op dat gebied nog wel stappen worden gezet. Vooral omdat een robot een forse investering vergt, terwijl deze slechts enkele maanden per jaar kan worden ingezet.’

Volgens de ondernemer wordt het hoe dan ook uitdagend om in Limburg asperges te kunnen blijven telen. Leon Peeters: ‘Niet alleen vanwege arbeid, maar ook omdat de grondprijzen in deze regio heel hoog zijn en op de meeste percelen al eerder asperges hebben gestaan. Hierdoor is het vaak lastig om een optimale productie te behalen.’

Kostenstijging van 25 procent

Ook de forse kostenstijgingen baren de teler zorgen. Leon Peeters geeft aan dat de arbeidskosten in de afgelopen vijf jaar met circa 25 procent zijn toegenomen. ‘En dit jaar krijgen we een algemene kostprijsverhoging van 10 procent voor de kiezen. Dit komt voornamelijk door de oorlog in het Midden-Oosten. Hierdoor zijn de brandstofprijzen flink gestegen en rijzen ook de kosten voor bijvoorbeeld kunstmest de pan uit.’

Lees ook: Zonder 55-plusser stort aspergeconsumptie in

Deze meerkosten kunnen volgens de aspergeteler niet direct worden doorbelast aan afnemers. ‘Consumenten worden steeds kritischer op wat ze uitgeven. Wat dat betreft staan we als telers met de rug tegen de muur. Deze ontwikkeling dwingt ons om steeds meer op het scherpst van de snede te opereren; je mag nergens meer iets laten liggen in de bedrijfsvoering en je moet er continu bovenop zitten. Het wordt zakelijker en dat is jammer.’

Toch is zeker niet alles negatief, benadrukt Leon Peeters. ‘Teelttechnisch gezien draaien we dit jaar een heel goed seizoen. Door de vele lichturen in maart konden we op vrijdag 6 maart al aan de slag. Dat is uitermate vroeg voor asperges. Daarnaast is sprake van een prima productie.’

Ook de toenemende consumptie van asperges geeft vertrouwen. ‘Consumenten waarderen het product nog steeds enorm. Dat merken we ook bij onze automaat. Onze klanten kijken ieder jaar uit naar de start van het seizoen en genieten echt van onze asperges. Dat geeft voldoening en maakt ons vak nog altijd de moeite waard. We zijn en blijven trots op ons product.’

Bedrijfsontwikkeling
Leon en Angelique Peeters hebben het bedrijf in 2002 overgenomen van de ouders van Leon. Ze zijn de derde generatie. ‘Mijn opa begon na de oorlog met een traditioneel gemengd bedrijf. Gaandeweg kwam de focus te liggen op vollegrondsgewassen’, vertelt Leon Peeters. ‘Toen wij het stokje overnamen, besloten we ons te specialiseren in Chinese kool, asperges en aardbeien. Dat paste goed qua arbeidsverdeling.’
Deze aanpak werkte jarenlang goed, maar ruim vijf jaar geleden besloten de ondernemers afscheid te nemen van de Chinese kool. ‘We draaiden het hele jaar op ‘full speed’. Dat houd je op een bepaald moment niet meer vol. En zeker niet als je de volledige aansturing zelf doet. Toen zijn we verdergegaan met asperges en aardbeien. Met deze laatste teelt stopten we in 2024. We wilden nog wat meer rust inbouwen. Daarnaast zorgde de suzuki-fruitvlieg voor flinke uitdagingen in deze teelt.’