‘Lange doorlooptijden en eelt op de ziel’

In 2015 ben ik begonnen als vicevoorzitter van een LTO Noord-afdeling met meer dan tien gemeenten. Ik werd al vrij snel tot voorzitter benoemd. Ook deed ik een paar maanden de belangenbehartiging als provinciaaltje voor LTO Noord Noord-Holland. Na slechts een paar maanden – iemand binnen onze organisatie had kennelijk last van mij – werd ik uitgehuwelijkt aan LTO Nederland. Dit was eind 2017, toen ze, net als op dit moment, naarstig op zoek waren naar een voorzitter van de vakgroep Vleesveehouderij met als missie: zorg dat de vleesveehouderij weer in het zadel komt, dus weer gezien en gehoord wordt.

Na een week bleek dat al gelukt, want ik stond op tegen de Nederlandse Zuivel Organisatie (NZO). ‘Wij leveren geen melk, dus met zuivel heb ik niets te maken’, was mijn gedurfde uitspraak. Het was 1-0.

Over niet al te lange tijd neem ik opnieuw afscheid als bestuurder. Nu definitief. Opkomen voor de vleesveehouderijsector deed ik met veel plezier, ook al valt het niet altijd mee om successen te behalen. Sowieso doe je het nooit voor iedereen goed, zeker voor de niet-leden, ook al betalen die de medewerkers van LTO niet.

Je leert ook om te gaan met dossiers die veel te lang lopen. Zo kwam ik in 2017 in het IBR-BVD-dossier terecht en vertrek ik terwijl dat dossier nog steeds niet is afgerond. En nee, dat komt niet alleen door de medewerkers van het landbouwministerie, maar ook door sectoren met elk een eigen belang. Altijd maar compromissen sluiten is het resultaat van een grote club. Je hebt te maken met bestuurders die alleen vanuit hun bedrijf kunnen denken en helaas niet sectoroverstijgend, maar ook met bestuurders die te conservatief blijven of te vooruitstrevend zijn, zoals ik.

Bij de overheid heb ik in die jaren veel wisselingen meegemaakt in het ambtelijk apparaat, waardoor dossiers soms niet opschieten of ingehaald werden door de tijd. Ik heb overigens wel altijd het ministerie van Landbouw als goed bereikbaar ervaren en ook de gesprekken in Den Haag waren vaak prettig.

De nieuwe vakgroepvoorzitter zal ook te maken krijgen met lange doorlooptijden en eelt op de ziel. Even makkelijk iets bereiken is er tegenwoordig niet meer bij. Dat komt vooral door de maatschappij, want de burgers kiezen tenslotte de politiek waar wij vandaag de dag mee te maken hebben.

In mijn omgeving zijn boeren net mensen; ze zijn verstedelijkt. En de mensen zien nog amper platteland. Een boer op televisie is vaak wel herkenbaar. Vaak een man die in dialect praat met een houthakkersshirt aan en een dikke ketting om. Hij protesteert zich rot, maar weet niet waartegen. Vast geen lid van LTO.