Overheid en sector werken aan oplossing voor onduidelijkheid bij staartschade

De regels voor het transport van varkens met staartbijtschade zorgen voor spanningen in de sector, constateert Erkens. Door onduidelijkheid over wat wel en niet is toegestaan, zijn vervoerders en slachthuizen terughoudend, met gevolgen voor boeren en het dierenwelzijn. Het belemmert bovendien de overstap naar het stoppen met staart couperen, een maatregel die juist bedoeld is om het dierenwelzijn te verbeteren.

Staartbijten bij varkens is een complex probleem dat ook onder goede omstandigheden kan voorkomen. Dieren met staartschade kunnen minder geschikt zijn voor transport, vooral als er sprake is van zwelling of ontsteking. Volgens Europese regels mogen deze varkens dan niet worden vervoerd. Alleen dieren met lichte, genezen of oppervlakkige schade komen onder voorwaarden nog in aanmerking voor transport.

Knelpunten

In de praktijk leidt dit tot knelpunten. Vervoerders vrezen boetes als toezichthouder NVWA achteraf anders oordeelt over de conditie van een dier. Ook moeten varkens met lichte schade meer ruimte krijgen tijdens transport, waardoor minder dieren per rit meekunnen. Slachthuizen accepteren deze varkens bovendien niet altijd, omdat ze het slachtproces kunnen vertragen.

In de zoektocht naar oplossingen wil de staatssecretaris dat het dierenwelzijn geborgd is en de voedselveiligheid niet in het geding komt. Dit jaar wordt een aantal oplossingsrichtingen verder uitgewerkt om het handelingsperspectief duidelijk te maken voor varkenshouders die te maken krijgen met uitbraken van staartbijten. Er wordt onder meer gewerkt aan een pilot om de beoordeling van lichte staartschade te uniformeren en duidelijke transportvoorwaarden vast te stellen. Ook wordt gekeken naar de impact van de oplossingen die bedacht worden op varkenshouders en slachterijen.