'Aan de slag met het convenant'

Als sector stevenen we af op een ravijn waarbij de gereedschapskist van telers onvoldoende is gevuld voor een duurzame en rendabele teelt. Klampen we ons als sector daarbij vast aan de inzet van chemische gewasbeschermingsmiddelen, dan lopen we te hoop tegen de maatschappelijke weerstand.

Kortom, we zitten klem. We willen zorg dragen voor onze teelten en voor onze leefomgeving. We willen sneller verduurzamen en de impact van gewasbeschermingsmiddelen verlagen. Laten we daarom de uitgestoken hand van de nieuwe coalitie aannemen om tot een convenant voor gewasbescherming te komen.

Grote zorgen

Telers maken zich grote zorgen over de snelle krimp van het beschikbare middelenpakket. De groene middelen komen daarbij maar mondjesmaat beschikbaar en vullen de gaten in het pakket niet op. Daarnaast is er een grote maatschappelijke druk om als sector te reduceren in milieubelasting.

We willen het als sector zelf ook beter doen. Het is onderdeel van ons vakmanschap dat middelen op de akker blijven en niet terechtkomen bij de buren, in de sloot of in een natuurgebied. We willen als sector minder afhankelijk worden van middelen en steeds duurzamere producten aanbieden aan de consument.

Als akkerbouw werken we binnen het Actieplan Plantgezondheid samen om duurzame teeltmethoden te ontwikkelen, emissies terug te dringen en verduurzaming in de markt te waarderen. Daarbij blijkt steeds weer dat de wisselwerking tussen veredeling, teelt, handel, verwerking en teeltadvies belangrijk is om resultaten te boeken.

Want resultaten zijn er. De milieubelasting van het middelengebruik in de akkerbouw is in de afgelopen tien jaar gehalveerd. Producten van de akkerbouw voldoen aan de hoogste internationale standaard van duurzaamheid. Met beter bodembeheer, slimme rassenkeuze en precisielandbouw zetten we als sector stappen vooruit. En daar gaan we mee door.

Overheid is nodig

We kunnen als sector veel zelf, maar we hebben de landelijke overheid nodig voor samenhangend beleid. Zo zien we dat nu in gemeenten en provincies een wirwar aan regels wordt opgesteld over afstandseisen en zelfs teeltverboden. Het is belangrijk dat er een landelijke lijn komt over wat waar kan, zodat telers weten waar ze mee af zijn.

Het is een politieke keuze om een doel vast te stellen voor de reductie in milieubelasting. Daar hoort dan ook flankerend beleid bij om telers te ondersteunen. Denk aan landelijke waarschuwingssystemen voor ziekten en plagen, budget voor onderzoek, investeringssubsidies voor duurzame technieken, beleidsruimte voor groene oplossingen en instrumenten voor monitoring.

Bovenal is een omslag in denken en werken nodig, zowel in de sector als de maatschappij. Het heeft geen zin om 'minder, minder, minder' te roepen tegen telers. Laten we naast elkaar gaan staan en samen werken aan verdere verduurzaming. Met een convenant dat bindt en verbindt. Samen in onze ketens, samen met betrokken overheden, samen met de maatschappij. Aan de slag!