Paprikabedrijf VD Holland: 'Tevreden medewerkers zijn onze beste ambassadeurs'

Het is rustig op het bedrijf. Er staan weinig auto's en de sneeuw naar de ingang kraakt onder je voeten. In de kas van VD Holland rollen medewerkers op onderwagens langs de jonge planten, waar ze touwtjes aan vastknopen. Het moderne kantoor, de was- en kleedruimtes en de schuur aan de Veenakkers in het Noord-Hollandse Andijk zien eruit alsof ze in 2025 zijn opgeleverd. Alles is brandschoon en lijkt gloednieuw, maar schijn bedriegt.

'In 2025 hadden we hier al het derde teeltjaar achter de rug', vertelt glastuinder Arnaud van Dijk. De nieuwste kassen op de vierde locatie van het bedrijf bevinden zich aan de rugzijde van de eerste locatie. Kassen nummer 2 en 3 bevinden zich verderop aan de Nieuwe Dijk. De tuinder herinnert zich: 'In 1999 kwam ik van school af, drie jaar later gevolgd door mijn broer Tim. Op school zitten, was niet helemaal ons ding.'

Na groei naar bijna 5 hectare in het Westland realiseerden de broers zich in 2006 dat ze in die regio niet verder konden. Van Dijk: 'De ruimte was beperkt en de grond was te duur. In dit gebied, het Grootslag, konden we voor 27,50 euro per vierkante meter een mooi bouwblok kopen. Wij hebben toen onze eerste kas gezet. Direct 9,6 hectare. Mijn vader is na die overstap een stille vennoot geworden en mijn broer en ik zijn hierheen verhuisd.'

Tim van Dijk heeft zeven jaar in Noord-Holland gewoond, maar is terugverhuisd toen VD Holland in 2013 een kwekerij aankocht in Hoek van Holland. Deze kwekerij is in 2018 weer verkocht. Van Dijk: 'Het grote voordeel van alles op één locatie hadden we onderschat. Het werk en de organisatie zijn zoveel gemakkelijker door kortere werklijnen en een veel overzichtelijker teeltoppervlak.'

Na de laatste nieuwbouw kregen de ondernemers in de nieuwste kas te maken met een tegenvaller. Bij de teelt op steenwolmatten ontstonden grote problemen in de plantgezondheid. De planten vertraagden in groei en gingen slap hangen. Dit heeft enkele jaren de nodige productie gekost. 'Om die reden zijn we overgestapt op organische matten van Lensli', licht Van Dijk toe.

Die matten bestaan uit een mengsel van rijstkaf, bark, houtvezel en kokos. Inmiddels is ruim de helft van de paprikatelers overgestapt op deze matten of kokosmatten. Het is nog steeds onduidelijk waar de problemen door werden veroorzaakt. Van Dijk: 'Het was een moeilijke tijd. Al je werkplezier is weg.'

Meegroeien

Na de eerste kas in 2007 volgden een tweede in 2017 (9 hectare), een derde in 2018 (9 hectare), een vierde in 2019 (6,5 hectare) en een vijfde in 2021 (9 hectare). Van Dijk: 'De groei zat er behoorlijk in. Er ging dus ook veel goed. De nieuwe kassen waren, op één na, aansluitend aan elkaar. Het heeft enorm geholpen dat de vaste mensen zijn meegegroeid met het bedrijf. En het aantal medewerkers is in de loop der jaren uitgebreid.'

Enorm trots zegt Van Dijk te zijn op het team dat er nu staat. Hij vertelt dat veel van zijn taken zijn overgenomen door collega's die dat volgens hem veel beter kunnen. 'Dat is mooi en zorgt voor een gedeelde verantwoordelijkheid. Daar moet je wel ingroeien. Vroeger op een kleiner bedrijf had je in principe altijd dienst, nu doen we het echt met het team. Problemen en storingen worden opgelost zonder dat je er soms weet van hebt. Dat is een groot voordeel van de schaal waarop we opereren.'

Van Dijk krijgt van het vaste kader soms te horen dat hij en zijn broer een beetje 'goedig' zijn. 'Wij willen inderdaad graag dat iedereen het hier naar zijn zin heeft. Ik wil zelf ook graag met plezier werken. Dat begint al bij binnenkomst. Wij werken gedurende het oogstseizoen met veel seizoensarbeiders. Die huren wij in via uitzendbureaus en ze komen uit veel verschillende landen, voornamelijk uit Oost-Europa. Wij willen dat ook die mensen zich gezien en gewaardeerd voelen.'

Alle seizoensarbeiders krijgen in hun eigen taal een filmpje te zien met uitleg over het bedrijf en de werkzaamheden. Op papier krijgen ze aanvullende informatie over aan wie ze vragen kunnen stellen. 'Wij hebben een bedrijfsapp waarin we enquêtes houden over bijvoorbeeld hun ontvangst en hun werk. Dat is niet alleen vriendelijk, het zorgt er ook voor dat wij van iedereen automatisch feedback ontvangen voor eventuele verbeteringen. Dit alles moet leiden tot mensen die hier graag werken en het seizoen erop willen terugkomen. Tevreden werknemers zijn productiever en onze beste ambassadeurs.'

VD Holland kent een oogstseizoen dat van week 12 tot week 45 duurt. Daarom heeft het bedrijf ook geïnvesteerd in goede huisvesting voor de seizoenswerkers. 'We zetten zoals gezegd in op mensen die graag terugkomen. We hebben voor honderd mensen eigen woonruimte. Een deel woont in woonhuizen rondom de kwekerijen; op het erf staat een nieuw appartementencomplex met zestig slaapplaatsen', legt Van Dijk uit.

Twee doubletten

Een van de kassen ligt tegenover de twee doubletten van warmteleverancier Ennatuurlijk, de boorgaten voor aardwarmte waar de meeste kasbedrijven in het Grootslag op zijn aangesloten. Van Dijk: 'Van onze totale warmtebehoefte vullen we circa 50 procent in met aardwarmte, 30 procent met onze warmtekrachtkoppelingen (wkk's), 15 procent met de biomassacentrale Bio-Energie Andijk en de laatste paar procent met warmtepompen. We hebben verder 1,5 megawatt aan zonnepanelen. Omdat we niet belichten, gaat alle stroom het net op. In 2026 wordt een 4,2 megawatt grote batterij geplaatst om die stroom beter tot waarde te brengen.'

Verder zet VD Holland zoveel mogelijk in op biologische gewasbescherming. 'Dat is in de branche gewoon de standaard', zegt Van Dijk wat nonchalant. 'Wij hebben veel ervaring en in de paprikateelt is de bestrijding van de meeste plagen op deze manier goed mogelijk.'

Paprika's in kleinere maten bieden de meeste flexibiliteit wat betreft afzet. De kiloproductie lijdt daar niet onder. Maar meer paprika's per kilo betekent wel meer handelingen en dus meer arbeidskosten. VD Holland teelt blokpaprika's van rassen van Rijk Zwaan. Volgens Van Dijk passen die op dit moment qua groeikracht, productie en maatvoering het beste bij het bedrijf. De afzet gebeurt via telersvereniging Growers United, de grootste afzetmarkt is de Britse retail. 'Wij willen zoveel mogelijk paprika's telen van rond de 170 gram. Daarmee kunnen we het best de kleinverpakking van 500 gram vullen.'

Vers geplukt gaan de paprika's in een grote oogstkar op automatisch transport via een inductielijn naar de verwerkingshal. De oogstcontainer wordt geleegd in een bufferinstallatie. Daarna worden de paprika's gesorteerd op gewicht, maat en kleur. VD Holland bereikt een hogere marktwaarde door zoveel mogelijk sorteringen aan te bieden.

Het bedrijf wil graag verder groeien. Maar het beschikbare areaal is bebouwd en uitbreiding is niet meer zo eenvoudig. De investeringen richten zich dan ook op verduurzaming en arbeid. Van Dijk: 'Bij het nog verder inzetten op verduurzaming denk ik aan alle aspecten van de teelt. Robotisering in de kas is voorlopig niet mogelijk, maar we automatiseren de verwerking wel verder. Dat heeft in het afgelopen jaar al een besparing van 60 procent opgeleverd. Al met al willen wij gewoon een van dé paprikabedrijven blijven.'

Kassen leasen

Op de vraag waarom hij zoveel vertrouwen heeft in de toekomst van zijn bedrijf, gaat Van Dijk even verzitten. Zijn antwoord is doordacht, net als het hele gesprek: 'Ik denk dat wij goed de risico's kunnen inschatten. Wij doen geen gekke dingen en we kunnen heel goed rekenen. Toen wij in Andijk startten, hadden we helemaal niets. Om dit te beginnen, gingen we een kassenlease-constructie aan. Het borgstellingsfonds was nodig met achtergesteld vermogen en onze ouders hebben echt hun nek uitgestoken.'

De tuinder vervolgt: 'Tim en ik waren toen 22 en 25 jaar oud. Zelfs in de vervelende jaren dat planten slap gingen, is omschakelen naar een andere teelt nooit aan de orde geweest. Dan zouden we te veel leergeld moeten betalen. We zijn gewoon goed in paprika's telen.'