'Dit jaar ga ik het écht anders doen. Toch?'

En dan is het februari. Goede voornemens hebben namelijk een opvallend korte levensduur. Niet omdat we ze niet menen, maar omdat we ze veel te groot maken. We willen niet één ding veranderen, we willen ons hele leven herstructureren. En als dat na drie weken niet lukt, concluderen we dat het 'weer niet is gelukt' en proberen we het volgend jaar opnieuw.

Als ondernemer doen we eigenlijk precies hetzelfde. Nieuw jaar, nieuwe doelen. Het moet efficiënter, duurzamer, innovatiever, toekomstbestendiger en het liefst ook goedkoper. Want stilstand is achteruitgang, zeggen we dan. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Misschien is langdurig stil blijven staan dat. Maar even stilstaan niet. Heel even pas op de plaats maken – terugkijken, evalueren, benoemen waar je trots op bent en wat eigenlijk best goed ging – is geen luiheid. Het is onderhoud. Net als een trekker af en toe stilzetten, voordat je ermee het land op gaat.

Dat korte stilstaan geeft ruimte. Om te bedenken waar je heen wilt. Niet alleen dit jaar, maar over vijf of tien jaar. En dan niet alles tegelijkertijd, maar één stap. En dan nog één. En nog één. Grote stappen geven snelheid. Kleine stappen geven overzicht. En eerlijk is eerlijk: met kleine stappen struikel je een stuk minder snel.

We weten nog altijd niet precies waar we beleidsmatig aan toe zijn. Maar we blijven wel vernieuwen. In techniek, in bedrijfsvoering, in keuzes, in samenwerking. Misschien hoeft dat dit jaar niet groter. Misschien mag het slimmer. Of rustiger. Of bewuster. Dus misschien geen groot goed voornemen. Maar gewoon één goede stap. En als dat lukt tot februari, is dat al winst.