'Overheid zet deur steeds verder open voor activisten'

Als je bij de dierenarts komt voor de jaarlijkse vaccinaties, dan zit de activist al in de spreekkamer. Hij of zij bepaalt welke behandeling jouw hond moet krijgen en dat een aanvullend wellnessprogramma noodzakelijk is. En dan ineens staat de diereninspectie voor je deur. De activist heeft gemeld dat je hond te zwaar is, en dat wordt bestempeld als mishandeling. De deur dichtklappen, is onverstandig; dan sta je binnen de kortste keren voor de rechter.

Klinkt dit absurd? Voor veehouders is dit helaas steeds vaker een bittere realiteit. Wij horen overheidsorganisaties tegenwoordig in het openbaar spreken over 'het slepen met dieren' en 'zeugen in kooien'. Het zijn negatief gekleurde frames die zijn gekopieerd van dierenactivisten. Ambtenaren reageren verrast als zij door veehouders worden gewezen op de neutrale termen 'diertransport' en 'kraamhokken', die in wetgeving gebruikt worden.

We zien steeds vaker hoe gemakkelijk overheidsinstanties zwichten voor druk van activistische organisaties. Zo worden veehouders die willen verduurzamen meteen aangepakt door milieugroeperingen. Zo gauw een veehouder wil investeren, is namelijk een nieuwe vergunning nodig. Voor milieuclubs is dit het moment om ervoor te zorgen dat overheden die niet durven af te geven. Wie wel dat lef heeft, belandt geregeld in een eindeloze juridische procedure.

Ook veehouders die in de media verschijnen, zijn geregeld de sjaak. Dit was de reden waarom een varkenshouder alleen anoniem wilde meewerken aan een reportage. De maker had beelden uit een varkensstal nodig, maar de varkenshouder vreesde voor repercussies.

Niet onterecht, want actiegroep Varkens in Nood zag op de beelden direct 'misstanden'. De organisatie spoorde de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) aan om een inspectie uit te voeren, omdat de dieren volgens hen niet goed verzorgd zouden worden.

Naar de rechter

De NVWA zou zo'n verzoek natuurlijk naast zich neer kunnen leggen, maar doet dat in de praktijk niet. De reportagemaker weigerde echter naam en adres van het bedrijf te delen. Het geschil belandde bij de rechter, waar de controledienst van de overheid en Varkens in Nood bot vingen.

Je zou denken dat beide zich erbij neer zouden leggen. Maar nee: Varkens in Nood liet niet los en stuurde de NVWA opnieuw op pad voor de contactgegevens. Ditmaal werden die opgeëist bij de POV. We hebben het verzoek uiteraard geweigerd.

Er is nog een recente verandering. Als de overheid ons uitnodigt om mee te denken over regelgeving voor de veehouderij, dan blijken activistische niet-gouvernementele organisatie (ngo's) al aan tafel te zitten om richting te geven aan het gesprek. De overheid durft de claims van ngo's niet naast zich neer te leggen.

Druk uitoefenen

Dat overheidsdiensten zich voor het karretje van activistische actiegroepen laten spannen, ervaren we in de veehouderij vaker en vaker. Dierenactivisten gaan steeds verder in hun acties om druk uit te oefenen op de overheid, met maar één doel: een einde aan de veehouderij in Nederland. Veganisme zou de norm moeten worden.

Overheidsorganisaties zeggen ons het belangrijk te vinden om in gesprek te blijven met actiegroepen, om conflicten te vermijden. Maar een overheid die zwicht voor druk van ngo's en vanuit angst beleid maakt, zet de deur wagenwijd open voor activisten die via rechtszaken hun wil opleggen aan ondernemers en de samenleving. Dit is een uiterst zorgelijke en onwenselijke ontwikkeling die zo snel mogelijk moet stoppen.