'Clash over veeprikker beschadigt boerenimago'

In het debat onlangs over de omstreden veeprikker wilde landbouwminister Femke Wiersma geen verbod van het hulpmiddel. Brussel vraagt dat immers niet, was haar argument. Dat ze tegenover een Tweede Kamer kwam te zitten die wel degelijk voor een verbod was, had ze kennelijk niet aan zien komen of gedacht dat te kunnen negeren. Daarop ontstond een extraparlementaire clash. VVD, PVV en NSC stonden lijnrecht tegenover de minister. Net als de rest van de Tweede Kamer.

De botsing was voer voor de media. Het achtuurjournaal opende die avond met het item, Nieuwsuur besteedde er uitvoering aandacht aan, diverse radioprogramma’s en de landelijke dagbladen vulden de kolommen over het politieke debacle en het opdrijven van varkens en koeien met stroomstoten. Een fikse deuk in het imago van de veehouderij was het gevolg.

Had deze confrontatie voorkomen kunnen worden? Jazeker. We hebben nu eenmaal een politiek waar de meerderheid de dienst uitmaakt, een democratie, met eigen opvattingen. Een samenleving die anders kijkt naar omgaan met vee. En een kabinet dat extraparlementair wilt werken. Wat zoveel betekent dat coalitiepartijen in de Tweede Kamer zich niet automatisch scharen achter de standpunten van het kabinet.

Als Wiersma haar politieke antenne aan had gezet, dan had ze de clash kunnen voorkomen. We hebben al jaren te maken met een meerderheid aan politieke partijen die dierenwelzijn hoog in het vaandel heeft staan. Dan was de uitkomst hetzelfde geweest, zonder alle media-aandacht en imagoschade.