Waardig afscheid

Zijn leven lang werkte hij op de boerderij. Dat was zijn lust en zijn leven. Opa was een goede boer. Toen hij en mijn schoonmoeder de mogelijkheid kregen om hun bedrijf te verplaatsen naar de Flevopolder, grepen ze dat met beide handen aan. Samen hebben ze een mooi veebedrijf opgebouwd. Er is later een bedrijf in Dwingeloo bijgekocht, zodat twee zonen boer konden worden.

Nieuwe Oogst en Boerderij heeft hij bijna tot het laatst gelezen en niet zonder begeleidend commentaar. Al die mestregels en nieuwe regelingen vond hij maar niets. Ook kon hij mopperen op al die boeren die maar groter moesten worden. Maar als je hem er dan op wees dat hij hetzelfde had gedaan toen hij naar de polder kwam, verstomde het commentaar.

Het laatste jaar is hij liefdevol verzorgd door zijn familie, met geweldige ondersteuning van de thuiszorg. Op zulke momenten krijg je respect voor deze meiden. Betrokken, liefdevol en niets was te veel om opa en de familie te ondersteunen. Opa was niet veeleisend en liet zich graag helpen. Pas de laatste dagen werd het moeilijker, ook omdat opa niet meer goed kon communiceren. Dit waren de zwaarste dagen. Het is dan mooi om mee te maken dat de hele familie haar best doet om het voor iedereen draaglijk te maken.

Tijdens deze periode waren ook de Tweede Kamerverkiezingen. Dan kijk je wel met een ander oog naar de verkiezingsprogramma's. Ik hoop dat de zorg, die behoorlijk onder druk heeft gestaan de laatste jaren, weer de verdiende aandacht krijgt. De extra handen aan het bed zijn letterlijk belangrijk geweest de laatste tijd.

Maar ook kan ik het goed begrijpen dat er partijen zijn die het wettelijk mogelijk willen maken om een voltooid leven te beëindigen. Zorgvuldigheid staat hierbij voorop en het zal niet eenvoudig zijn om de juiste voorwaarden te bepalen. Maar ik zou voor mezelf graag deze keuze hebben.