Code oranje

Minister Lodewijk Asscher (SZW) gebruikt vaak de term ‘code oranje’ als hij een waarschuwing geeft in het kader van zijn bijkans tomeloze inzet tegen verdere flexibilisering en verdringing op de arbeidsmarkt. Is de overheid als wetgever daarin een lichtend voorbeeld? Helaas, overheidsopdrachten en wetgeving leidden tot massaontslagen en meer flexbanen in de zorg.
LTO sloot met werkgevers, werknemers en het kabinet een sociaal akkoord. Doel: zorgvuldig de arbeidsmarkt moderniseren door een kortere WW-periode, meer werk-naar-werkbegeleiding en ontslagvergoeding omzetten in budget voor scholing en werkkansen. Daarvoor is passende wetgeving nodig.
Passend is echter niet het invoeren van een transitievergoeding voor flexwerkers met terugwerkende kracht tot 1 juli 2012. Hiermee bereikt het kabinet het tegendeel. Tijdelijk werk wordt uitzendwerk.
LTO staat voor goed werkgeverschap. We laten ons niet van de wijs brengen door ondoordacht kabinetsbeleid en hebben als enige werkgeversorganisatie scherp geprotesteerd bij de Tweede en Eerste Kamer. Ook de Raad van State deed dat. Helaas met weinig resultaat.
We zijn niet voor één gat te vangen. We overleggen met de vakbonden om ruimte te krijgen voor een socialer en beter werkbare uitvoering van het sociaal akkoord en de Wet werk en zekerheid. Zo laten we het kabinet zien dat echte samenwerking meer oplevert dan ondoordachte regels. Goed om te weten dat ons protest inmiddels wordt gesteund door schoolbestuurders, wetenschappers en steeds meer andere sectoren.
We laten ons niet kisten.

Albert Jan Maat