Drie-eenheid bodemvruchtbaarheid

Han ReindsenMinerale voedingstoffen bepalen de chemische bodemvruchtbaarheid. De pH is een belangrijk chemisch aspect omdat voor elke plantensoort een optimum geldt. Een andere belangrijke factor is de capaciteit van de bodem (CEC) om positief geladen ionen uit te wisselen. Een hoge CEC betekent dat de bodem veel nutriënten vasthoudt en aan het gewas kan teruggeven.
De fysische bodemvruchtbaarheid omvat de structurele eigenschappen, de mate waarin plantenwortels in de bodem kunnen dringen. Daarnaast moet de bodem voldoende voedingstoffen en vocht kunnen vasthouden en moet er voldoende zuurstof zijn. Bij de fysische bodemvruchtbaarheid gaat het vooral om de korrelgrootteverdeling van de bodem, de hoeveelheid organische stof en een goede grondwaterstand.
Bij biologische bodemvruchtbaarheid gaat het om regenwormen, schimmels en bacteriën die organische stof afbreken, waardoor mineralen voor de plant beschikbaar komen. Ook zorgen wormen voor een goed doorwoelde, luchtige bodem. Een stabiel bodemleven voorkomt dat ziekteverwekkende organismen ontstaan. Vruchtwisseling is ook een biologisch aspect.