Grenzen

De seizoenen lopen dit jaar niet synchroon met de kalender. Zo is half augustus de herfst begonnen, zo lijkt het. Wat eerst een relaxte graanoogst leek te worden, is alsnog een race geworden om de achteraf spaarzame momenten goed te benutten.
Dan blijkt de overcapaciteit die er op oogstgebied is, nuttig en eigenlijk ook noodzakelijk te zijn. Kapitale machines moeten het in enkele dagen klaren. De grenzen daarvan lijken nog steeds verder op te schuiven.
Als exporterend land hebben we voor onze producten alle gaatjes in de markt, alle grenzen, in de loop der jaren wel gevonden, benut en geslecht. Met de blokkade van Rusland komt dat direct en vooral indirect als een boemerang op ons terug.
De politieke keuzes slaan ongemeen hard terug op onze sector en gelukkig is er een breed gevoel dat daarvoor compenserende steun terecht is. Nu is het de kunst dat in werkbare afspraken te effectueren.
Alle denkbare bezwaren, al of niet Europees, moeten even opzij. Er moeten maatregelen komen ter compensatie zonder dat we de goodwill die er nu is, verspelen.
Het praktisch meedenken van u wordt op prijs gesteld. Goede tips zijn altijd welkom.
Het meest efficiënt is productie uit de markt halen zo dicht mogelijk bij de bron, ofwel met zo min mogelijk onnodig gemaakte extra kosten.
Tegelijk zal de zoektocht die er altijd al was naar nieuwe toepassingen en markten geïntensiveerd moeten worden. Dat levert een pakket maatregelen dat recht doet aan de producenten en geen woekerwinsten aan handelspartijen die de randen opzoeken. En vanuit het besef dat we de grenzen van onze totale productie nu ook weer even kennen en daarnaar moeten handelen.

Peter de Koeijer,