Sector uit defensief bij dierenwelzijn

Huisdieren en landbouwhuisdieren zijn nu eenmaal geheel afhankelijkheid van de mens. Anders dan bij huisdieren dienen landbouwhuisdieren een economisch doel. Het plaatst de verantwoordelijkheid van verzorging en omgang in een bijzonder perspectief.

Gunstig daarbij is dat er een sterke relatie is tussen een goede verzorging en productieresultaat. Wie niet goed op zijn dieren past, krijgt zelf de rekening.

Deze gunstige relatie is echter niet toereikend voor alle aspecten van dierenwelzijn. Natuurlijk gedrag en natuurlijke omgeving zijn zaken waar economie en welzijn soms met elkaar op gespannen voet staan.

De maatschappelijke aandacht voor dierenwelzijn is de afgelopen jaren op beide punten flink toegenomen. Het is bijna dagelijks onderwerp van gesprek.

Mens en dier lijken een steeds inniger relatie met elkaar te hebben. Kijkcijfers bevestigen het. Programma's over dieren appelleren aan de emoties van vertedering of verontwaardiging. Mensen delen het graag met elkaar.

Al met al bemoeit de burger zich steeds meer met de dierlijke productie, en vaak vanuit het offensief. Kijk maar naar de Partij voor de Dieren (PvdD), naar de permanente publiekscampagnes over dierenwelzijn en naar het politieke draagvlak voor de 500 'animal cops'.

De dierhouderij wordt sterk in het defensief geduwd. Het is verhipt lastig om die rolverdeling te doorbreken. Het economisch argument is meestal net niet voldoende krachtig om het van de beleving te winnen.

Staatssecretaris Henk Bleker van EL&I legt met de nota 'Dierenwelzijn en Gezondheid' de verantwoordelijkheid vrijwel volledig bij de sector. Dat is, zoals Hans Huijbers terecht verwoordde, een erkenning voor de aandacht die de veehouderij heeft voor welzijn en gezondheid van de veestapel.

De keerzijde is dat eenzijdige verantwoordelijkheid de defensieve positie versterkt, terwijl de ambitie van de Nederlandse veehouderijsector hoog is. Zij wil zelfs internationaal de toon zetten. Dan is breed maatschappelijk en politiek draagvlak hard nodig.

Daar schort het aan. Critici vinden de nota mager op visie, inhoud en daadkracht. Bleker had iets meer gras voor de voeten van de Dierenbescherming en de PvdD weg mogen maaien. Dat had de sector zeker een extra duwtje in haar ambitie meegegeven.

Berend Santema, bsantema@ltonoord.nl