‘Als het enige argument is dat het altijd zo gaat, is er nog een wereld te winnen’

Begrijp me niet verkeerd: achter jarenlange praktijkervaring schuilt vaak een schat aan kennis. Maar die kennis moet je begrijpen, niet blind kopiëren. Een goede melkveehouder heeft een stevige basis aan vakkennis nodig. Van diergezondheid en bodem tot voeding en bedrijfseconomie. Zonder die kennis kun je geen weloverwogen beslissingen nemen.

Maar daarmee ben je er nog niet. Straks zit diezelfde student tegenover een bank, accountant of voeradviseur. Deskundigen met hun eigen kennis en belangen. Dan moet je de juiste vragen kunnen stellen. Niet klakkeloos een advies overnemen, maar een volwaardige gesprekspartner zijn. Dat leer je niet alleen uit een boek. Het vraagt nieuwsgierigheid, een netwerk opbouwen en andere bedrijven bezoeken. Ontdekken dat meerdere wegen naar Rome leiden. Zodat je niet alleen weloverwogen ‘ja’ kunt zeggen, of ‘nee’.

Misschien kies je uiteindelijk voor dezelfde werkwijze als thuis, omdat die goed werkt. Prima! Maar dan heb je alternatieven overwogen en je keuze onderbouwd, in plaats van je blind te staren op wat je gewend bent. Daar ligt een opdracht voor het onderwijs, maar ook voor de generatie aan de keukentafel. Dus vaders en moeders: leg je zoon of dochter uit waarom je iets doet zoals je het doet. Welke afwegingen maak je? Wat heb je geleerd? En vraag eens hoe zij het zouden aanpakken. Dat houdt je ook scherp: waarom doe ik het zo?

Mijn mooiste moment is niet wanneer een student het antwoord geeft dat ik verwacht. Maar wanneer hij of zij met goede argumenten uitlegt waarom het misschien ook anders kan.