Fertigatieslangen gaan nu al grond in voor teeltseizoen 2027

‘Dit is zware klei met een afslibbaarheid van 60 tot 70 procent. Deze grond is niet geschikt voor grondbewerking in het voorjaar en juist nu na een lange periode van droogte zijn de omstandigheden ideaal’, legt teeltadviseur Klaas Froma van Van Iperen uit. ‘Afgelopen jaar hebben we met deze methode op kleinere schaal al ervaring opgedaan. De resultaten daarvan waren zo veelbelovend dat we voor het nieuwe teeltseizoen een grotere proef laten uitvoeren.’

Samen met een collega en proefveldmedewerkers van SPNA legde Froma aan het begin van deze week de teeltsystemenproef aan op een perceel van 2,5 hectare. Hij vertelt dat Van Iperen kiest voor de opzet van een praktijkproef met herhalingen en officiële waarnemingen. ‘Wij willen proefondervindelijk en statistisch onderbouwd vaststellen wat het beste teeltsysteem is voor zaaiuien op deze zware gronden. Alle objecten worden zowel met als zonder fertigatie aangelegd.’

Met en zonder slangen

In de proef wordt een traditioneel vlakveldssysteem met vier zaairijen op één bed van 1,50 meter breed vergeleken met een verhoogd bed ook met vier rijen en 1,50 meter breed en tot slot de teelt op afgevlakte ruggen met twee zaairijen. De verhoogde bedden met en zonder fertigatieslangen worden aangelegd met een beddenfrees. Voor de fertigatie geldt dat steeds elke twee zaairijen van één slang zijn voorzien. De slangen komen op een diepte van 5 tot 7 centimeter te liggen.

Volgens Froma is het idee achter de proef dat in het voorjaar relatief vroeg kan worden gezaaid, zonder te hoeven wachten op goede omstandigheden voor de grondbewerking. ‘Verder zien we ook hier ondanks de opdrachtige grond de meerwaarde van fertigatie. Het wordt nu eenmaal steeds droger en op zware klei is het niet ideaal voor de structuur om vaak te moeten beregenen.’

Naast de teeltsystemen met of zonder fertigatie worden in de nieuwe proef ook bemestingsstrategieën vergeleken. De waarnemingen bestaan uit opbrengsten, plantaantallen, kwaliteit en bewaarbaarheid van de uien, evenals het vaststellen van de nutriëntenefficiëntie. ‘We zoeken een goede teeltmethode voor zaaiuien op zware grond met een optimale vochtvoorziening, maar ook een systeem waarbij we het verlies aan nutriënten tot een minimum kunnen beperken’, stelt Froma.