Zware besmetting aardappelmoeheid maakt rasverschillen zichtbaar

In de proef van kennis- en onderzoeksinstituut HLB zijn twaalf aardappelrassen naast elkaar aangelegd. Het doel is om te onderzoeken hoe goed de rassen blijven groeien en produceren onder een hoge druk van aardappelmoeheid (AM). ‘Daarbij bepaalt tolerantie of resistente rassen ook daadwerkelijk meekomen in de opbrengsten’, benadrukte HLB-projectleider Marc Schreurs onlangs tijdens een veld- en kennisdag.

Resistentie en tolerantie zijn twee verschillende eigenschappen. Een resistent ras voorkomt of beperkt de vermeerdering van aaltjes, terwijl tolerantie aangeeft in hoeverre een ras bij een besmetting zijn opbrengst weet vast te houden. Die tolerantieverschillen zijn op dit moment duidelijk zichtbaar aan de ontwikkeling van het gewas.

Zeer zware besmetting

Het proefveld in Tweede Exloërmond is zwaar besmet met Globodera rostochiensis. Dit is naast Globodera pallida het belangrijkste aardappelcystenaaltje dat AM veroorzaakt. In de grond zijn aantallen van 50.000 aaltjes per 200 milliliter grond vastgesteld. Toch waarschuwt Schreurs ervoor om op basis van de stand van het gewas al conclusies over de opbrengst te trekken. Wat er tijdens het groeiseizoen slecht uitziet, kan volgens hem nog steeds een goede opbrengst geven. De uiteindelijke beoordeling van de proef volgt daarom pas na de oogst.

Lees ook: Kan inundatie in de Veenkoloniën aardappelmoeheid de kop indrukken?

Binnen de proef worden onbehandelde veldjes vergeleken met delen die zijn behandeld met 30 kilo Nemathorin per hectare. Het effect van het granulaat is door de gehele proef zichtbaar. De behandeling drukt de aaltjespopulatie en geeft de planten daardoor meer ruimte om zich te ontwikkelen. Nemathorin is daarmee een belangrijk middel bij de beheersing van AM. Tegelijkertijd is onzeker of het middel in de toekomst beschikbaar blijft.

Van de twaalf rassen staat Marabou er veruit het beste bij. De planten zijn groter en vitaler dan die van de andere rassen in de proef. Ook in het voorgaande jaar scoorde Marabou goed, meldt Schreurs.

Bij andere rassen is het beeld minder positief. Festien laat een groot verschil zien tussen het behandelde en het onbehandelde veldje, maar in beide varianten staan de planten er slecht bij. Seresta heeft het, net als in het afgelopen jaar, eveneens moeilijk. Simphony toont een middelmatige tolerantie. Bij Avarna staat vooral het behandelde blok er relatief goed op.

De toenemende droogte in de Veenkoloniën maakt de rasverschillen extra zichtbaar. Onder droge omstandigheden ontwikkelt het wortelgestel van een aardappelplant zich minder gemakkelijk. Wanneer de wortels tegelijkertijd door aaltjes worden aangetast, neemt de stress voor de plant verder toe.