Van Essen staat open voor flexibiliteit in zoneringsaanpak

Oppositiepartijen uitten tijdens het debat in de Tweede Kamer hun zorgen over het voornemen om rondom vijftien kwetsbare natuurgebieden een veenzone van 1.000 meter in te stellen. Binnen die zone zijn extra inspanningen nodig om de stikstofemissie te reduceren.

Van Essen spreekt van ‘omwisselbesluiten’. Daarbij wordt de zone van 1.000 meter ingeruild voor 500 meter, in combinatie met aanvullende maatregelen. ‘Een voorbeeld hiervan is de Veluwe, waar op basis van de Aanpak Veluwe nu niet is gekozen voor een 1.000 meterzone, maar voor een 500 meterzone en andere aanvullende gebiedsgerichte maatregelen’, zegt hij.

Verder stelt de minister dat de zones van 1.000 meter noodzakelijk zijn. ‘We kiezen voor 1.000 meterzones bij natuurgebieden die het zwaarst overbelast zijn. In zones van 0 tot 500 meter kunnen we de meeste reductie behalen van stikstof die op het natuurgebied neerslaat. Maar we weten ook dat we in de zone van 500 tot 1.000 meter nog steeds heel effectief stikstof kunnen reduceren. Daarom kiezen we op sommige plekken daarvoor.’

Lees ook: Forse kritiek partijen op strenge GVE-norm en ruime zonering

Boeren in de zones krijgen een hogere opgave om emissie te reduceren. Zij zullen moeten extensiveren of omschakelen. ‘De reductie in deze zones hebben we gezet op percentages en bereik waarop landbouw mogelijk blijft’, licht Van Essen toe. Hij erkent dat boeren daarvoor wel bepaalde stappen moeten nemen.

De landbouwminister wil de extensivering in de zones ondersteunen. Het kabinet trekt daar 9 miljard euro voor uit. Van Essen zegt het belangrijk te vinden dat bedrijven op deze plekken een goed verdienmodel houden, bijvoorbeeld met andere soorten van landbouw of neventakken. Hij wil deze boeren niet verplichten om te schakelen naar biologische landbouw. ‘Ondernemers moeten zelf de keuzes maken voor hun bedrijf.’

Stalnorm gebaseerd op fosfaatrechten

Daarnaast ging Van Essen in op een aantal andere onderdelen uit de Kabinetsbrief. Hij verklaarde waarom een stalnorm is gebaseerd op fosfaatrechten en niet op bijvoorbeeld de oppervlakte van een bedrijf. De reden daarvoor is dat het aantal fosfaatrechten een maximum heeft en de oppervlakte praktisch gezien niet.

Veldemissies kunnen nog niet worden meegenomen in de benadering. De meting is zeer complex omdat veel factoren van invloed zijn, stelt de minister. ‘Als op enig moment blijkt dat het mogelijk is om veldemissies onderdeel van doelsturing te maken, dan gaan we daarmee aan de slag.’

Volg de laatste berichtgeving over het stikstofpakket van het kabinet op onze themapagina