‘Vroeger kwam verrassing uit de lucht, nu steeds vaker uit Den Haag’

Niet alleen de koeien, het weer of de opbrengsten van het land, maar ook de onzekerheid. Nieuwe regels, vergunningen, beleid, kaarten en plannen. Nu is het natuurlijk zo dat boeren al generaties met onzekerheden ondernemen. Alleen vroeger kwam de grootste verrassing meestal uit de lucht vallen, tegenwoordig lijkt die steeds vaker uit Den Haag te komen.

Toch is dat niet het beeld dat mij het meest bijblijft na een stagedag. Wat mij vooral opvalt, is hoeveel passie er nog steeds op al die erven rondloopt. Studenten die zichtbaar groeien op hun stagebedrijf. Ondernemers die, ondanks alle drukte en onzekerheid, uitgebreid de tijd nemen om kennis over te dragen. Uitleggen waarom ze iets doen, laten zien wat er beter kan en jongeren stap voor stap meenemen in het vak.

Recent sprak ik tijdens een stagebezoek een paar meiden die graag meer ervaring wilden opdoen met de trekker. Dat herken ik wel. Thuis reed mijn broer al jong op de trekker, terwijl ik pas werd losgelaten nadat ik mijn autorijbewijs had gehaald. Soms gaat dat automatisch, zonder dat men het bewust verkeerd bedoelt. Dus gelijk een kleine oproep aan alle vaders die dit herkennen: vraag eens aan je zoon óf dochter wat ze nog willen leren op de boerderij. Want een toekomst in de sector begint vaak met iemand die zegt: ‘Stap maar in, ik leg het je wel uit’.

De toekomst van de land- en tuinbouw wordt niet alleen bepaald in vergaderzalen of beleidsstukken, maar ook gewoon op het erf. Tussen ondernemer en student. Tussen ervaring en nieuwsgierigheid. Laten we dus zuinig zijn op de bedrijven die jongeren een plek geven om te leren. Tussen alle onzekerheid groeit misschien wel het meest waardevolle van allemaal: de volgende generatie boeren.