‘Convenant: valkuil of verbinding?’

Tegelijk zie je dat de discussie rond gewasbescherming ontspoort. En dat is zorgelijk. Het nieuwste trucje – moeten bewijzen dat jouw gewasbescherming geen schade doet – lijkt voor actiegroepen behoorlijk succesvol in de rechtszaal. Meer mensen maken zich zorgen, deels gevoed door onjuiste of eenzijdige informatie.

Overheden weten niet hoe het moet. En de positieve ontwikkelingen die wij binnen de landbouw zien, lijken buiten de sector deels slecht te worden ontvangen. Of ze worden anders uitgelegd. Daarbij voeden de media het wantrouwen over en weer.

Zo kopte de NOS onlangs over gifzones die woningbouw belemmeren. Met gifzones bedoelt de omroep de landbouwgrond waarop we gewasbescherming toepassen. Onuitstaanbaar. Terecht dat de kop na veel commentaar is aangepast.

Maar kort daarna was op NU.nl alweer te lezen dat boeren geen extra mest mogen uitrijden in gebieden met ‘vieze sloten’. Daarmee bedoelt de nieuwswebsite met nutriënten verontreinigde (NV)-gebieden. Het is kennelijk moeilijk om richting de landbouw de juiste termen te gebruiken. Je komt dan bijna niet tot elkaar. En dat motiveert niet. We hebben rust en realisme nodig.

Wat dat betreft hoop ik dat de convenantbesprekingen in ieder geval wel van een hoog niveau zullen zijn. Ik las dat de uitkomsten pijn gaan doen. Maar die pijn mag niet van één kant komen. En een convenant mag geen piketpaaltje worden als startpunt voor de volgende discussie, met als ultiem doel om gewasbescherming zo snel mogelijk te verbieden.

Een convenant moet inzichtelijk maken wat we al hebben behaald. Het moet erkenning, rust en steun opleveren voor de agrarische sector voor langere tijd. Zodat we de tijd en ruimte krijgen om de ingezette positieve trends door te zetten in de teelt van gezonde gewassen.

Het is prima om daarbij een stok achter de deur te hebben om door te gaan op de goede weg. Maar doelen moeten wel realistisch en haalbaar zijn. Die stok is niet om mee te slaan. Een convenant mag niet eindigen in een valkuil vol voer voor nieuwe rechtszaken, maar moet juist leiden tot rust, verbinding en ruimte.