‘Wolvenbesluit van kabinet is onwerkbaar’

Opinie Politiek Bert-Jan Ruissen 20 mei 2026 om 11:03uur

De nieuwe Nederlandse regels over probleemwolven zijn onwerkbaar, vindt Europarlementariër Bert-Jan Ruissen (SGP). Het kabinet stelt volgens hem zoveel voorwaarden dat de overlast zal groeien, niet afnemen. Nederland zou onnodig strenger zijn dan de EU vraagt.

Een wolf op de Veluwe. Europarlementariër Bert-Jan Ruissen vreest dat de wolvenbesluit van het kabinet in de praktijk veehouders niet gaat helpen.

‘Wolven schuw maken, probleemwolven eerder afschieten’, kopte de NOS onlangs over de nieuwe maatregel van het kabinet over wolven. Dat lijkt een mooi doel, gezien de overlast van inmiddels 130 wolven in Nederland. Deze roedels roofdieren zijn sinds juli minder strikt beschermd in de EU, omdat ze niet langer zeldzaam zijn. In het Europees Parlement stond ik mede aan de basis van het besluit de bescherming te versoepelen.

Goed dat Nederland nu inspeelt op de nieuwe mogelijkheden die Brussel biedt. De grootste versoepeling is dat u de wolf zonder vergunning mag verjagen of verstoren. Dat is al iets, maar wat helpt het in de praktijk? Gaat u elke nacht uw schapen bewaken met een paintballgeweer?

Wie verder de kleine lettertjes van de Kamerbrief doorpluist, voelt de verbazing groeien. De Nederlandse overheid komt zelf met een lange lijst voorwaarden voor het beheer van probleemwolven.

Het zou vreemd zijn als de wolvenpopulatie in Duitsland en Polen wel kan worden beheerd, maar niet aan de Nederlandse kant van de grens

Bert Jan Ruissen, Europarlementariër namens SGP

De provincie mag pas een omgevingsvergunning afgeven om een probleemwolf te doden of te vangen, als het dier herhaaldelijk binnen een korte periode letsel toebrengt aan goed afgeschermd vee of paarden en pony’s. Een wolvendeskundige moet vaststellen dat het echt gaat om dezelfde wolf en geen soortgenoot. U telt hier dus al vijf voorwaarden.

Zelfs al kan een veehouder bewijzen dat aan de voorwaarden is voldaan en al geeft de provincie een vergunning af, dan rijst nog de vraag: hoe vindt een jager nou net die ene probleemwolf terug in de provincie? Een jonge zwervende wolf kan 70 kilometer per dag wandelen.

Voor provincies lijkt het makkelijker dat ze op voorhand een vergunning mogen verlenen om wolven te doden die mensen verwonden. LVVN-staatssecretaris Silvio Erkens doelt hier op ‘een zeer ernstige situatie met grote maatschappelijke onrust tot gevolg, waarbij snel moet kunnen worden gehandeld.’

Wachten op expert

Nou ja, snel? Als de jager de wolf in zijn vizier krijgt, moet eerst een wolvenexpert komen die feitelijk vaststelt dat het om dezelfde wolf gaat. Hoe kan dit ooit werken? De staatssecretaris schrijft ook: ‘Het gaat bij afschot van ‘probleemwolven’ dus om uitzonderlijke gevallen.’

Een effectievere aanpak zou zijn als Nederland een maximum instelt voor het aantal wolven. Zodra experts schatten dat er meer exemplaren rondlopen in ons land, mag het overschot worden gevangen of geschoten.

De EU laat zo’n aanpak toe. Sterker nog, Scandinavische landen hebben dat allang ingevoerd. Duitsland neemt de wolf op in de Jachtwet, waardoor deelstaten de wolf in het najaar mogen laten bejagen tot een bepaalde grens. Zo kan het ook!

Minste ruimte voor de wolf

De wolven in Nederland behoren tot de Centraal-Europese populatie. Het zou vreemd zijn als die populatie in Duitsland en Polen wel kan worden beheerd, maar het aan de Nederlandse kant van de grens niet mogelijk is om deze met verstandig beheer wat kleiner te maken. Notabene in het meest dichtbevolkte land, met de minste ruimte voor de wolf. Dat is vragen om meer probleemwolven.

De balans moet beter. Deze aanpak is tandeloos. Bestuurders zijn wellicht juridisch beter beschermd tegen rechtszaken, maar veehouders, schapen en pony’s zijn hiermee amper beter af. De wolf is de lachende derde.