Vroege maisrassen domineren opnieuw VEM-wedstrijd

Uit de kuilanalyses komt een gemiddelde voederwaarde van 1.010 VEM per kilo droge stof naar voren. Het gemiddelde zetmeelgehalte bedroeg 386 gram, terwijl de NDF-verteerbaarheid uitkwam op 57,3 procent bij een drogestofgehalte van 41 procent.

Het groeiseizoen 2025 kende een gunstige start, met goede zaaiomstandigheden en een vlotte opkomst van het gewas. Maar in de zomer sloegen hitte en droogte toe, wat met name op lichtere gronden voor stress zorgde.

Stress bestendiger

Vroege maisrassen bleken beter bestand tegen deze omstandigheden. Doordat zij de bloeifase eerder bereikten, konden ze nog profiteren van beschikbaar bodemvocht. In augustus waren deze rassen daardoor verder afgerijpt, wat resulteerde in een hogere voederwaarde.

Volgens productmanager veehouderij Theo Courtz ligt de kracht van vroegafrijpende rassen in een combinatie van eigenschappen. 'Het is niet alleen opbrengst die telt, maar juist de som van een hoog zetmeelgehalte en een goed verteerbare plant. Die combinatie zorgt voor maximale benutting in de pens en meer netto-energie voor melkproductie.'

Verspreid over het land

De winnaars van de VEM-wedstrijd komen uit verschillende regio's, al eindigen opnieuw dezelfde rassen bovenaan. In het Overijsselse Beckum behaalde melkveebedrijf Meijer met het ras LG 31.205 een score van 1.048 VEM per kilo droge stof bij een drogestofpercentage van 38,2.

In het Zeeuwse Vogelwaarde realiseerde S. van Beek met LG 31.206 een score van 1.046 VEM per kilo droge stof bij 37,8 procent droge stof. Bij de beoordeling wordt gekeken naar de VEM-score in samenhang met het drogestofpercentage, zetmeelgehalte en de NDF-verteerbaarheid.