Resistente bacteriën in darm van dieren overleven lastig in de mens

Dat blijkt uit het promotieonderzoek van Matteo Buffoni. Hij onderzocht hoe antibioticaresistentie zich verspreidt buiten de omgeving van het veehouderijbedrijf. De aandacht ging daarbij met name uit naar de rol die plasmiden spelen. Op maandag 5 januari hoopt de onderzoeker aan de Universiteit van Utrecht te promoveren.

Buffoni heeft eerst gekeken naar het effect van verschillende additieven en strategieën op de zogenoemde resistentiegenen in de darmen van dieren. Zo bleek bij varkens het bijvoeren van olie van de zwarte soldaatvlieg geen effect te hebben op deze genen, en daarmee op de resistentie.

Coccidiostatica

De inzet van coccidiostatica tegen coccidiose bleek wel effect te hebben; specifieke groepen resistente bacteriën kregen hierdoor de ruimte om te groeien. Een belangrijke doorbraak in het onderzoek betreft de overleving van resistentie na de overstap naar de mens. De onderzoekers testten een het DNA-stuk IncI1-blaCTX-M-1-plasmide, dat resistentie veroorzaakt tegen belangrijke antibiotica.

Hoewel deze plasmide in het lab gemakkelijk oversprong van pluimveebacteriën naar menselijke E. coli-bacteriën, bleek de houdbaarheid bij de mens een probleem. Eenmaal in een menselijke gastheer werd de plasmide instabiel. Ook moest de bacterie grote delen van het plasmide 'wissen' om energie te besparen. Hierdoor verloor de bacterie vaak het vermogen om zich weer verder te verspreiden naar anderen.