'De Karels in ons land besparen gemeenten een hoop euro's'

Karel is 85+ en groeide op in een boerderijtje op de Kampina. Toen het natuurgebied werd, verhuisde hij met zijn broer naar het dorp. Sinds zijn broer een paar jaar geleden is overleden, woont Karel alleen met zijn vogeltjes in de volière in zijn achtertuin.

Het halve dorp kent Karel en hij kent het halve dorp. Velen weten Karel te vinden, als er een mollenklem nodig is. Zijn gezondheid gaat achteruit, maar gelukkig kan hij nog fietsen. Rustig aan maakt hij zo heel wat kilometers in het dorp en over de Kampina.

Karel maakt diverse rondes. Een van de routes is bij de bakker oud brood ophalen dat onder andere bij onze kippen belandt. Zo komt Karel een paar keer per week op ons erf. Er is altijd wel iemand om een praatje met hem te maken. Ik geef hem koffie en we kletsen even bij. Nee, hij wil niet blijven eten.

Ik vraag me af hoeveel Karels er zijn op de erven van Nederlandse boeren en tuinders en hoeveel euro's dat bespaart voor gemeenten die de Wet maatschappelijke ondersteuning moeten uitvoeren. Weer zo'n waarde van de agrosector die we vaak maar niet meetellen.