'De wolf: doen wat nodig is'

Waar de eerste aanvallen voornamelijk gericht waren op schapen, zien we nu dat de wolf zich steeds meer richt op grotere dieren, zoals koeien en paarden. Dat op zichzelf is al een zorgelijke ontwikkeling. Maar bovenal worden veehouders gedemotiveerd om te werken naar een meer natuurinclusieve veehouderij.

Schapenhouders durven minder snel hun schapen te laten grazen in de buurt van natuurgebieden. Rundveehouders durven minder snel te gaan weiden.

De vraag is: kunnen we nog meer doen? De huidige Habitatrichtlijn biedt in principe al ruimte voor landen om maatregelen te nemen tegen dieren met een beschermde status die onaanvaardbare schade aanrichten. Maar omdat deze wetgeving dertig jaar oud is, is het niet duidelijk welke maatregelen hier allemaal onder vallen. Nederland en provincies zijn daarom terughoudend om te doen wat nodig is.

Daarom riep het Europees Parlement de Europese Commissie onlangs op de beschermde status van de dieren aan te passen. Uiteraard op wetenschappelijke basis, kijkend naar de grootte van de populatie. Dat is hard nodig, want de natuur is nogal veranderd in de afgelopen dertig jaar.

Daarnaast is het belangrijk dat landen begeleid worden om de bestaande handvatten uit de Habitatrichtlijn beter toe te passen. Daarmee kunnen 'probleemwolven' makkelijker worden verjaagd of zelfs bejaagd.

Daarom ben ik blij dat er in het Europees Parlement is doorgepakt. Een brede meerderheid steunde onze voorstellen, een belangrijk politiek signaal. Zeker nu bepaalde wolven in Nederland zeer onnatuurlijk gedrag vertonen en oneindig veel weerloze prooien hebben, vind ik dat maatregelen mogelijk moeten zijn. We kunnen beheren en hebben daar alle reden toe. Onze oproep is duidelijk: we moeten dat dus ook gaan doen.

De tamme probleemwolven op de Veluwe en de roedel in Drenthe laat zien dat we moeten handelen. De natuur verandert continu, dus we moeten zorgen dat de politiek meebeweegt met de actualiteit. Dat is doen wat nodig is.