'Opening van winkel voelde als onze bruiloft'

Column Multifunctionele landbouw Hanna Hilhorst 27 dec 2016 om 18:15uur

Elk jaar klinkt er weer een diepe zucht aan de kersttafel op het moment dat ik de jaarevaluatie aansnijd. Mijn broer Jan vindt die familietraditie zeer onzinnig. 'Waarom praten over wat is geweest? Dat heeft toch geen enkel nut?'

'Je kunt toch vertellen wat je leuk en stom vond aan dit jaar? Dat levert leukere gesprekken op dan dat wetenschapsgeneuzel van jullie. Daar haak ik altijd bij af.'

'Ja gatver, ik ook', lacht mijn moeder. 'En een beetje interesse in elkaar is goed.'

'Goed, begin maar', bromt mijn broer. 'Dan ga ik wel bier halen.'

Hoogtepunt

Ik haal het sissende vlees van het gourmetstel en denk aan 2016. Qua hoogtepunt ben ik er snel uit: 'De opening van onze winkel. Klinkt gek, maar het voelde als onze bruiloft. Maanden hadden we ernaartoe geleefd en veel geregeld, en op de dag zelf kon ik alleen maar stralen. Zoveel mensen, lieve kaarten en bloemen.'

Mijn man springt op. 'Ja, dat was echt tof. En de verbouwing was het nu al meer dan waard.'

Fosfaatwetgeving

'En wat vonden jullie het stomst?' vraagt broer Maarten. 'Laat me raden: de fosfaatwetgeving?'

'Ook. Maar ik dacht meer aan die torenhoge verkeersboete van laatst', lach ik. 'En de zinloze aanslagen overal. Daar heb ik veel nachten van wakker gelegen. En áls ik sliep, droomde ik dat onze kinderen door vrachtwagens overreden werden. Echt naar. Ik merk dat ik daardoor liever veilig op de boerderij zit dan dat ik drukke plekken opzoek.'

Panisch

'Jij bent echt panisch, ja', zegt mijn man. 'Je durft in het donker niet eens alleen het erf op. Wie wil er trouwens een tartaar met uitjes? Ik zit vol.'

Pa schuift zijn bord naar voren. 'Ik vond alle controles op de boerderij stom', vervolgt hij. '1 procent van de boeren werd dit jaar door zes instanties gecontroleerd. Zés. En bingo: daar hoorden wij bij. Weet je hoeveel gezeik dat oplevert? Soms voel ik me echt een crimineel.'

Bier

'Waar blijft het bier?' roep ik. 'Jij bent nu aan de beurt, Jan.'

'Nee, ik vind het nog steeds nutteloos. Laten we gewoon proosten. Op een goed nieuw jaar.'

Trots

En met het glas in mijn hand richt ik me tot u: bedankt, beste lezer. Voor alle aandacht en reacties. Misschien ben ik het allerleukste van 2016 wel vergeten te noemen: dat ik uw columnist mag zijn. Het maakt me ontzettend trots.

Fijne dagen gewenst, proost.