Duidelijkheid nodig voor water uit mest

Dat is de reactie van LTO Nederland op een initiatief van waterschappen in Zuid- en Oost-Nederland. Die willen samen met het ministerie van Infrastructuur en Milieu komen tot een uniforme aanpak van het verlenen van lozingsvergunningen aan mestverwerkers. Daar is nu geen eenduidig toetsingskader voor.
LTO Nederland juicht meer duidelijkheid en meer snelheid bij de vergunningverlening toe. ‘In de praktijk is daar grote behoefte aan’, zegt LTO-medewerker Harry Kager.
Hij benadrukt dat goede afspraken over een uniforme aanpak ook meer mogelijkheden kunnen scheppen voor nieuwe technieken. Nu is het bijvoorbeeld nog zo dat biologische zuivering, ook met nageschakelde technieken, niet voor een vergunning voor lozen op het oppervlaktewater in aanmerking komt.
Het geloosde water is bij sommige nieuwe technieken wel schoon, maar in zo’n proces heeft de vereiste omgekeerde osmose niet plaatsgevonden. Kager: ‘Dergelijke hobbels moeten zo snel mogelijk worden weggenomen.’
Schoon is schoon, benadrukt Kager. ‘En als het water schoon is, moet je kunnen lozen. Vanuit dat uitgangspunt willen wij meedenken over de vergunningverlening aan mestverwerkingsinstallaties.’

Antibiotica

In de brief die de waterschappen naar het ministerie van I&M stuurden, wordt opgemerkt dat het afvalwater van mestverwerkingsinstallaties mogelijk antibiotica bevat. En dat kan leiden tot resistentie-ontwikkeling bij bacteriën in oppervlaktewater, aldus de waterbeheerders.
LTO verwerpt die suggestie met klem en heeft daarom de brief ook niet mee ondertekend.