'Vermogensbelasting nekt reguliere pacht'

Daarmee wordt dit instrument nóg onaantrekkelijker en zal steeds meer landbouwgrond via kortdurende overeenkomsten verhuurd worden. En dat is slecht uit oogpunt van duurzaamheid, bodemvruchtbaarheid en bodemstructuur, aldus LTO.

In de toekomst wil het kabinet vermogens van meer dan 100.000 euro zwaarder gaan belasten. Voor bedragen van 100.000 tot 1.000.000 euro wil het kabinet een fictief rendement gaan hanteren van 4,7 procent in plaats van 4,0 procent. Vanaf 1 miljoen euro stijgt dat percentage zelfs naar 5,5 procent.

Nadelig

LTO Nederland wijst op de nadelige gevolgen die deze maatregel heeft, zowel voor agrarische ondernemers als voor particulieren die grond verpachten aan boeren en tuinders.

Particulieren die grond verpachten zijn vaak afkomstig uit agrarische families of het zijn boeren die hun bedrijf hebben beëindigd en de grond vervolgens verpachten als aanvulling op hun oudedagsvoorziening. De hoogte van deze 'reguliere pacht' is wettelijk begrensd op 2 procent van de waarde van de landbouwgrond.

Lager

Dit is al aanzienlijk lager dan het huidige fictieve rendement van 4 procent; laat staan de 4,7 procent en 5,5 procent die het kabinet wil hanteren. Na belasting en kosten resteert voor de verpachter doorgaans een beperkt rendement.

Alleen verpachters die in het verleden grond hebben weten te verwerven tegen lage prijzen, hebben nog een aanvaardbaar rendement.

Beleggen

De huidige vermogensrendementsheffing maakt beleggen in landbouwgrond oninteressant, zeker voor particulieren die zich nu op de markt willen begeven. Het verhogen van de vermogensrendementsheffing versterkt dit.

Ook zullen meer eigenaren overwegen grond liquide te maken om het geld vervolgens te kunnen investeren in andere opties met een hoger rendement. In de praktijk is deze ontwikkeling reeds gaande: het areaal regulier verpachte landbouwgrond daalt.

Banken

Deze ontwikkeling belemmert ook de groei van agrarische bedrijven via grond. Als particulieren niet langer investeren in landbouwgrond, zijn boeren en tuinders bij grondaankoop aangewezen op banken. En dat leidt tot zwaardere financiële lasten die vaak niet haalbaar zijn, stelt LTO.

Het gevolg is dat ondernemers vaker zullen kiezen voor intensivering óf voor niet-duurzame vormen van grondverwerving, bijvoorbeeld via dure, kortdurende huurovereenkomsten. Voor deze ‘geliberaliseerde pacht’ gelden geen beperkingen ten aanzien van de hoogte van de vergoeding.

Ook pachtbescherming ontbreekt. Bovendien ‘investeren’ tijdelijke gebruikers (huurders) niet in deze grond en wordt alleen gemikt op maximale opbrengsten. Het gebruik van de grond is daardoor vaak niet duurzaam en vormt op termijn een bedreiging voor de bodemvruchtbaarheid en bodemstructuur.