Grondgebonden versus grondloos in Spanje

De Spaanse melkveehouderij produceert niet genoeg melk om aan de binnenlandse vraag te voldoen, blijkt uit cijfers van het Spaanse ministerie van landbouw. In 2012 werd er 6 miljoen ton geproduceerd terwijl de consumptie 9 miljoen ton bedroeg.
In Spanje zijn ongeveer 22.700 bedrijven met een gemiddelde productie van ruim 270.000 liter. De bedrijven in het groenere noorden van Spanje halen hogere producties. Daar wordt jaarlijks gemiddeld zo'n 600.000 liter gehaald.
Er zijn ruwweg twee bedrijfsmodellen in Spanje. De eerste zijn kleine bedrijven met eigen land en ruwvoerproductie. Deze voornamelijk familiebedrijven zitten vooral in het noorden. In drogere delen zijn de grotere bedrijven die minder afhankelijk zijn van land. 37 procent van het totaal aantal bedrijven valt onder dit 'droge model' maar zij zorgen voor 80 procent van de productie. Volgens het ministerie zijn dit ook de bedrijven die gemakkelijk kunnen groeien in het quotumloze tijdperk.
In Spanje zijn meer dan driehonderd zuivelinkopers actief. Dat komt neer op zo'n 75 bedrijven per inkoper. 38 procent van de geproduceerde melk gaat via coöperaties. Maar slechts 21 procent wordt ook verwerkt door deze coöperaties.
De melkveehouders in het groene noorden van Spanje hebben vaak een hogere kostprijs. 'In de noordwestelijke regio Galicië ligt de kostprijs voor een bedrijf van zeventig koeien rond de 37 cent per liter', vertelt Claudio Lopez Garrido van het agrarische onderzoekscentrum Centro de Investigations Agrarias de Mabegondo.
Die hoge kostprijs wordt veroorzaakt door hoge voerkosten die rond de 12 cent per liter liggen. Veel boeren moeten voer bijkopen omdat ze niet genoeg land hebben om eigen voer te telen. Ook wordt er veel land gehuurd om maïs te telen.