Gelegenheidscoalities brengen idealen dichterbij

Laatst las ik een uitspraak van iemand dat non-gouvernementele organisaties (ngo’s) niet zouden moeten samenwerken met landbouworganisaties. Het argument luidde dat deze organisaties een kritische rol behoren te vervullen. Ze kunnen dit niet meer wanneer zij meewerken aan oplossingen voor de problemen die zij aankaarten.
Ik vind dit een bijzondere redenering. Volgens mij is die samenwerking tussen ngo’s en landbouworganisaties juist hard nodig.
Ngo’s houden de agrarische sector een spiegel voor met als doel verbeteringen te bereiken. Daar zijn ze voor. Tot zover volgens mij geen probleem. Sterker nog, alleen maar goed, want het kan altijd beter.
Je kunt natuurlijk wel twisten over de manier waarop ngo’s soms werken. Ook ik ben het daar lang niet altijd mee eens.
Een voorbeeld van hoe samenwerking tot een beter resultaat had kunnen leiden, is de meest recente hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). De vergroening is een punt van voortdurende discussie geweest tussen landbouw- en natuurorganisaties. Beide claimden dat hun visie en oplossingen het beste zijn voor iedereen. Resultaat: een vergroening waar niemand blij mee is.
Maar wat als deze organisaties nu vanaf het begin af aan samen om de tafel waren gegaan? Ze hadden kunnen bekijken hoe je het GLB groener kunt maken op een manier die boeren en tuinders niet beperkt in hun ontwikkeling. Ik denk namelijk dat dat kan. Dat vereist echter wel samenwerking.
Zouden de ngo’s na zo’n samenwerking dan niet meer kritisch mogen zijn op de land- en tuinbouw? Natuurlijk wel. Ik herhaal: het kan altijd beter. Een samenwerking had echter wel kunnen leiden tot een GLB dat beter was geweest voor ‘ons’ en voor de doelen die de ngo’s nastreven.
Mijn voorstel is dan ook om gelegenheidscoalities te vormen waar mogelijk. Laten we samen optrekken op momenten dat het kan en misschien zelfs wel moet. Onze afkomst hoeven we daarbij echt niet te vergeten en we moeten altijd voor onze eigen idealen gaan staan.
Maar als je die idealen met een gelegenheidscoalitie net iets dichterbij kunt brengen, dan vraag ik me af waarom we dat niet zouden doen.