Nederlandse provincies als huisgenoot

Het LTO-kantoor in Brussel ligt midden in de ‘Europese’ wijk. Het is daarmee strategisch gelegen, dicht bij besluitvormers als de Europese Commissie en het Europees Parlement. We zitten met veel landbouworganisaties in één gebouw, ook dat is handig.
In hetzelfde pand is ook het Huis van de Nederlandse Provincies gevestigd. Bijna elke provincie of regio heeft een afgevaardigde in Brussel die voor hen lobbyt. Veel beleid dat invloed heeft op de provincies heeft haar oorsprong in Europees beleid. Denk aan kennis- en innovatieregelingen, maar ook aan pijler 2 van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Daardoor hebben provincies ook invloed op het boerenerf.
Bepaalde Europese fondsen worden door provincies financieel aangevuld, wat hen een belangrijke stem geeft in de uitvoering. Het nieuwe plattelandsontwikkelingsbeleid is daar een goed voorbeeld van. Samen met onder meer de provincies heeft LTO doelen opgesteld voor bijvoorbeeld het Deltaplan agrarisch water- en agrarisch natuurbeheer. Doel is om zoveel mogelijk op het boerenbedrijf te investeren.
Provincies zijn dus een belangrijke speler die LTO ook op Europees niveau tegenkomt. Juist daar lopen onze belangen vaak gelijk op. Zo heeft LTO samen met de provincies duidelijk stelling ingenomen over de inzet van de Nederlandse regering rond de onderhandelingen over het Europese budget.
Minder geld naar Brussel is steeds het adagium, maar je kunt ook proberen om meer geld uit Brussel te halen. Daar heeft het platteland en daarmee ook boeren en tuinders zeker meer aan.
Binnenkort gaat u naar de stembus voor de verkiezingen van de Provinciale Staten. Het is belangrijk dat u de partijen en kandidaten dan ook beoordeelt op hun inzet richting Europa. Wat ze vinden van kennis en innovatie, plattelandsbeleid en natuurbeleid zijn voor boeren en tuinders relevante vragen.
Op deze terreinen liggen in Brussel volop kansen en uitdagingen voor de Nederlandse provincies. En ze hebben hier de capaciteit beschikbaar om dit aan te pakken. Maar dan moeten de mensen die de provincies besturen daar wel weet van hebben.