Glastuinbouw afhankelijk van Poolse arbeiders

‘Ik kan er weleens van balen dat onze sector een negatief imago heeft op de arbeidsmarkt’, zegt paprikateler Rob Moors aan de Waardjesweg in Asten-Heusden. ‘Nederlanders associëren de glastuinbouw met zwaar werk, de voeten in de klei, een hete kas en veel buitenlanders. Met diverse scholingsprojecten doen we er alles aan om het imago op te poetsen, want het is een prachtige sector om in te werken.’
Moors is blij dat hij kan terugvallen op gastarbeiders. ‘We zijn deels van hen afhankelijk en ze doen hun werk goed. De Polen passen zich aan en de meesten hebben een cursus Nederlands gedaan. Ze spreken de taal nauwelijks, maar kunnen je vaak wel verstaan.’
Zijn bedrijf telt 8 hectare en hij heeft zeventien mensen in dienst. Acht van hen zijn Pools. Moors vindt die mix van Nederlanders en Polen ideaal. ‘De Nederlanders zijn vooral sterk op kwaliteit, ze werken heel nauwkeurig en ze dragen graag verantwoordelijkheden. De Polen zijn misschien ietsje productiever en geven de voorkeur aan repeterend werk. Die balans is daarom perfect. Het onderlinge contact tussen de Nederlanders en de Polen is goed, al zitten ze in de kantine niet bij elkaar.’
Dariusz Michalski werkt nu twee jaar op het paprikabedrijf van Moors. Hij is in Polen opgeleid tot bouwvakker. De hoge salarissen in Nederland trokken hem naar Asten-Heusden.
De Pool woont in een oude boerderij. Het is een veelvoorkomende situatie in het dorp. Tuinders of boeren kopen oude agrarische bedrijven op en gebruiken de grond en bedrijfsgebouwen. Voor het huis is geen bestemming, dus verhuren ze dat aan ZON Arbeidsvoorziening die er gastarbeiders in huisvest.
Michalski heeft zijn draai gevonden in het Brabantse dorp. Enkele jaren geleden werd hij in de kas verliefd op een Poolse collega en sindsdien zijn ze samen. ‘We werken allebei op dit paprikabedrijf en verdienen veel geld. Mocht de Poolse arbeidsmarkt in de toekomst verbeteren, dan keren we wellicht terug.’