Harmonie

Op het moment van het schrijven van deze column ben ik nog steeds in een roes. Dit is de zogeheten ‘day after’, na de kwartfinale van het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië waar onze helden op miraculeuze wijze de halve finales hebben bereikt. Ik realiseer me dat op het moment van publicatie van deze column, we óf vanavond strijden om de derde plek óf morgen de strijd aangaan voor de titel wereldkampioen.
Niet alleen de sportieve prestaties hebben mij in extase gebracht, maar ook de verbinding tussen de supporters van de strijdende teams. Iedere wedstrijd weer zie ik supporters van beide landen gemengd op de tribunes zitten, ieder zijn of haar team aanmoedigend. Maar wel in harmonie met elkaar, met respect voor elkaar.
Hoe anders is het in ons mooie buitengebied. De landelijke overheid zorgt wederom voor polarisatie tussen mensen in het buitengebied. Deze keer gaat het om de koppeling tussen dieraantallen en volksgezondheid. Geen enkele relatie is wetenschappelijk aangetoond. De landelijke overheid neemt geen verantwoordelijkheid deze parabel te ontkrachten. Ik wil heel helder zijn, de Limburgse land- en tuinbouw zorgen voor uitstekend voedsel van uitmuntende kwaliteit. Dat doen we in ons mooie buitengebied waar boeren en burgers op een harmonieuze wijze samenleven in blakende gezondheid. De saamhorigheid die ik op de tribunes bij het wereldkampioenschap zie, zie ik ook in samenwerking met alle stakeholders in Limburgse Land- en Tuinbouw Loont. Ieder heeft natuurlijk oog voor zijn of haar doelen, maar in Limburg geldt ‘alleen ga je sneller, maar samen kom je verder’. Wellicht iets waar men in Den Haag eens over na kan denken.

Mark Tijssen,